Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2012 r. Referendarz Sądowy
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek H. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa.
Odpis zarządzenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia i trybie ich wniesienia został stronie skarżącej doręczony w dacie 7 maja 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 142 akt sądowych).
W dniu 14 maja 2012 r. (data stempla pocztowego) nadany został sprzeciw od ww. zarządzenia Referendarza Sądowego na adres Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Gliwicach. W dalszej kolejności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 31 maja 2012 r. przekazał sprzeciw Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako Sądowi właściwemu do jego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku poz. 270 z późn. zm. dalej też jako p.p.s.a.), od zarządzenia referendarza sądowego co do pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. Sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca zarządzenie Referendarza Sądowego z dnia 13 kwietnia 2012 r. oraz pouczenie o trybie wniesienia sprzeciwu, została doręczona skarżącemu w dniu 7 maja 2012 r. Odbiór przesyłki pokwitował skarżący. Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy upłynął w dniu 14 maja 2012 r. (poniedziałek, dzień roboczy).
Z analizy akt sprawy wynika tymczasem, iż Skarżący w dniu 14 maja 2012 r. wniósł sprzeciw do niewłaściwego Sądu, tj. do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Gliwicach. Skoro zatem sprzeciw wniesiony został do niewłaściwego Sądu, za datę jego nadania należało przyjąć datę przekazania go Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie tj. dzień 31 maja 2012 r. Tymczasem ostatnim dniem skutecznego wniesienia sprzeciwu był dzień 14 maja 2012 r. W konsekwencji sprzeciw skarżącego został wniesiony z uchybieniem terminu zakreślonego w art. 259 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze, iż sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.