Uzasadnienie
W skardze na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzanie do obrotu produktów, niespełniających określonych wymagań, oznakowanych jako produkty rolnictwa ekologicznego – skarżący R. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wyrządzi mu znaczną szkodę majątkową. Podkreślił, że poza niniejszą sprawą, zaskarżył jeszcze dwie inne decyzje, wymierzające mu kary pieniężne, które stanowiły podstawę do wszczęcia przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego. Wyjaśnił, że wskutek prowadzonych postępowań egzekucyjnych, utracił płynność finansową i nie posiada środków, które pozwoliłby mu na zapłatę kary nałożonej skarżoną decyzją. Dodał, że obsługuje zaciągnięte kredyty, a wszczęcie kolejnego postępowania egzekucyjnego – uniemożliwi mu to, co spowoduje ich wypowiedzenie oraz doprowadzi do zakończenia działalności gospodarczej. Na poparcie swoich twierdzeń przedstawił stosowną dokumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10).
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie uprawdopodobnił, że ciążą na nim zobowiązania z tytułu kredytów komercyjnych oraz nałożonych kar administracyjnych, które ściągane są w drodze przymusowej, to jednak nie przedstawił żadnych dokumentów źródłowych obrazujących jego sytuację finansową, umożliwiających dokonanie oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji w drodze dobrowolnej lub przymusowej w kontekście jego pozostałych zobowiązań - rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Sąd dostrzega, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się oświadczenie skarżącego, że w 2012 r. wielkość sprzedaży z jego gospodarstwa wynosiła brutto 34 320 zł, to jednak nie może ono stanowić wystarczającej podstawy do przyjęcia, jakie są w istocie realne możliwości finansowe skarżącego, skoro informacja ta nie wyklucza możliwości istnienia innych źródeł, z których skarżący czerpie dochody.
Zważyć przy tym należy, że obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego, z natury rzeczy jest odwracalny, ponieważ w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia zaskarżonej czynności, skarżący będzie uprawniony do zwrotu uiszczonej opłaty (por. np. postanowienie NSA z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OZ 858/12, LEX nr 1270305), a egzekucja świadczeń stanowi zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody, jeżeli należność, co do której prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, znacznie przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn. akt I GSK 615/12, LEX nr 1295789).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.