Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. L. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w C. (dalej zwana skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Energii z dnia [...] listopada 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w sprawie nałożenia kary pieniężnej w łącznej wysokości [...] za niedopełnienie obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek wskazała, że uiszczenie nałożonej kary doprowadzi do znacznego uszczuplenia jej majątku. Skarżąca podniosła, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej – obecnie wobec niej prowadzona jest przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. egzekucja administracyjna, co paraliżuje jej działalność. Ponadto skarżąca wskazała, iż nie posiada majątku trwałego, który mogłaby spieniężyć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 ppsa zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń.
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 ppsa nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.).
Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ppsa ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.
W ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca dołączyła zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z jej rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia [...] listopada 2016 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. Powyższe przemawia – w ocenie Sądu – za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie może doprowadzić do zachwiania sytuacji finansowej skarżącej, a to z kolei może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.