Uzasadnienie
B. M. (dalej też jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2013 roku nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników telewizyjnych i ustalenia opłaty za użytkowanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 5 035 złotych pięćdziesięciu groszy.
Następnie skarżący pismem z dnia 16 stycznia 2014 roku wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący podkreślił we wniosku, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług hotelowych. Hotel, którego jest właścicielem, jest mały a uzyskiwane dochody nie są stałe, często zdarza się, że uzyskiwane środki nie pozwalają na uregulowanie bieżących opłat. Konsekwencje egzekucji ww. kwoty mogą być trudne do odwrócenia. Skarżący wskazał, że ponosi wysokie stałe koszty związane z prowadzoną działalnością a dochody są uzyskiwane nieregularnie z uwagi na ograniczenia wynikające zarówno z lokalizacji hotelu, jak i licznej konkurencji. Branża, w której działa wymaga ciągłych nakładów finansowych, nie można prowadzić takiej działalności bez ponoszenia kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników, opłacaniem rachunków za media czy też działalnością reklamową i promocyjną w celu pozyskiwania nowych klientów. Natychmiastowa egzekucja przedmiotowej kary pieniężnej może spowodować utratę płynności finansowej i w konsekwencji doprowadzić do konieczności zwolnienia pracowników i związanej z tym utraty gości, którzy nie będą mogli zostać obsłużeni na odpowiednim poziomie.
Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do dalszego spadku dochodu a co za tym idzie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co niewątpliwie będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę.
Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. - FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący wskazał, że wykonanie decyzji skutkować może koniecznością zwolnienia personelu a potencjalnie w dalszej perspektywie zakończeniem działalności gospodarczej. Skarżący nie powiązał jednakże skutków wykonania decyzji w zakresie nałożenia opłaty w kwocie 5 035, 50 złotych z konkretnymi zmianami w sferze majątkowej i organizacyjnej. Nie podał żadnych danych wskazujących na wysokość osiąganych z działalności gospodarczej przychodów oraz dochodów (ewentualnie strat), jak również nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację finansową (np. stanu pozostających do jego dyspozycji zasobów pieniężnych) przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu decyzji. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji a w szczególności, czy skarżący jest w stanie pokryć opłatę z posiadanych środków finansowych, czy też jej uiszczenie skutkowałoby koniecznością likwidacji prowadzonej działalności.
Tymczasem ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej, organizacyjnej i majątkowej skarżącego, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do realizacji wskazanych przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro skarżący nie wskazał żadnych danych dotyczących jej sytuacji majątkowej oraz posiadanych zasobów finansowych, nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji.
Należy także zaznaczyć, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Jedynie w gestii strony leży sprecyzowanie w tym wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.