Uzasadnienie
Pismem z 18 września 2015 r. H. C. (dalej również strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2014 r. nr. [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Prawomocnym postanowieniem Sądu z 22 października 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3562/14 odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Prawomocnym zarządzeniem Sądu z 11 grudnia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3562/14 Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w kwocie 200 złotych.
Zarządzeniem z 28 czerwca 2016 r. wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z 11 grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu dnia 20 lipca 2016 r. (z.p.o. k. 81 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 lipca 2016r. Wobec powyższego, ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był 27 lipca 2016 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, co potwierdza, udzielona w dniu 8 sierpnia 2016 r. przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, informacja o braku wpłaty w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 220 § 3 orzekł jak w sentencji.