Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].04.2005 r. nr [...] Prezydent Miasta W. działając na podstawie art. 104 pkt 1 kpa, art. 91 pkt 2 i art. 150 ust. 2 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 515 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku J. K., skarżącego w niniejszej sprawie, o wymianę prawa jazdy kat. B. nr [...]nr blankietu [...] wydanego [...].07.1976 r. odmówił wydania nowego prawa jazdy. Organ ustalił, że wyrokiem z dnia 12.12.2000 r. orzeczony został w stosunku do J. K. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na 18 miesięcy z obowiązkiem zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów. J. K. nie zwrócił prawa jazdy co zdaniem organu oznacza, że orzeczona kara nie została wyegzekwowana i okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie.
W tym stanie rzeczy organ uznał, że z uwagi na przepis art. 91 ust. 2 powołanej ustawy nowe prawo jazdy nie może być wydane.
Wskutek odwołania J. K. od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...].07.2005 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. SKO uznało bowiem, iż skoro J. K. do chwili wydania zaskarżonej decyzji z obowiązku zwrotu prawa jazdy się nie wywiązał, to bieg okresu obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jeszcze się nie rozpoczął, a tym samym w sprawie nie znajduje zastosowania art. 91 pkt 2 powołanej ustawy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta W. podjął w dniu [...].09.2005 r. decyzję nr [...], mocą której na podstawie art. 104 § 1 kpa, art. 91 pkt 2 i art. 150 ust 2 powołanej ustawy odmówił J. K. wydania nowego prawa jazdy.
Organ odwołał się od wyroku Sądu Rejonowego [...] Wydział Karny z dnia [...].12.2000 r. sygn. akt [...] orzekającego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 18 miesięcy i zobowiązującego do zwrotu prawa jazdy oraz podniósł, że mimo orzeczenia Sądu i żądania organu zwrotu prawa jazdy J. K. prawa jazdy nie zwrócił, a stosownie do art. 91 pkt 2 powołanej ustawy wydanie nowego prawa jazdy może nastąpić dopiero w momencie zakończenia orzeczonej kary zakazu – taki stan rzeczy w sprawie jednak nie zachodzi. W odwołaniu od tej decyzji J. K. podniósł, iż dokument prawa jazdy utracił ważność już [...].12.2004 r., a zatem nie może wykonywać uprawnień do prowadzenia pojazdów kat. B i w tej sytuacji żądanie zwrotu nieważnego dokumentu uważa za niepotrzebne przedłużanie zakazu prowadzenia pojazdów. Wniósł przy tym o uwzględnienie na poczet orzeczonej kary zakazu czasu, który upłynął od dnia 31.12.2004 r. i od dnia [...].04.2005 r., w którym podjęta została decyzja, do dnia [...].10.2005 r.
Decyzją z dnia [...].11.2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 127 § 2 kpa w zw. z art. 17 pkt 1 kpa, art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym, art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podniósł, iż wobec przepisu art. 91 pkt 2 powołanej ustawy i poczynionych przez Prezydenta Miasta W. ustaleń co do orzeczonego zakazu i niezwrócenia mimo w/w wyroku i żądania organu prawa jazdy, nowe prawo jazdy wydane być nie może. Zatem odmowa wydania nowego prawa jazdy jest uzasadniona.
W skardze na tę decyzję J. K. wniósł o jej uchylenie i uchylenie decyzji ją poprzedzającej, bądź o jej zmianę i zobowiązanie organów do wydania nowego prawa jazdy. Skarżący zarzucił nierozważenie w sposób prawidłowy całego materiału dowodowego i wyciągnięcie z niego błędnych wniosków. Nie został bowiem powiadomiony o tym, że musi oddać dokument, nie przyszło pisemne wezwanie, a sam nie znał procedury jak należy postąpić. Kiedy już został o tym poinformowany w maju 2005 r. żaden z organów nie wziął pod uwagę, że właściwie nie ma czego oddać, bo wydane w 1976 r. prawo jazdy podlegało wymianie do 31.12.2002 r. Nadto zarzucił, że organy nie przeanalizowały relacji między art. 91 pkt 2 powołanej ustawy, art. 43 § 3 kk i art. 182 § 1 i § 2 kkw. W ocenie skarżącego orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów powinien trwać od 1.01.2003 r., a zatem okres orzeczonego zakazu (18 miesięcy) upłynął.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Ustalenia faktyczne poczynione przez oba organy są bezsporne. Wprawdzie w przedmiotowym wniosku skarżący, co należy podkreślić, pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań złożył oświadczenie, iż nie został w stosunku do niego orzeczony prawomocnym wyrokiem zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, ale nie ma w świetle powołanego w obu decyzjach wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia [...].12.2002 r. wątpliwości co do tego, iż w stosunku do skarżącego (który został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1, 94 § 1 kw w zw. z art. 86 § 2 kw, za co wymierzono mu karę grzywny w wysokości 1.000 zł) Sąd orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku i 6 miesięcy oraz zobowiązał go do zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów. Dokumentem uprawniającym do prowadzenia pojazdów jest stosownie do przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym prawo jazdy.
Bezsporną jest także okoliczność, iż skarżący, co przyznał, nie wykonał nałożonego przez Sąd zobowiązania do zwrotu tego dokumentu. Zwrot taki nie został przez niego dokonany także na wezwanie organu. Kwestia, iż dokument prawa jazdy wydanego w 1976 r. podlegał wymianie do 31.12.2002 r. nie ma w tym względzie znaczenia. Nie stanowi bowiem o zwolnieniu skarżącego od wykonania powyższego obowiązku, ani też nie niweczy orzeczonego przez Sąd w stosunku do skarżącego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Stosownie do art. 29 § 3 zd. 3 kw w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.09.1998 r. do chwili wykonania obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu (jeżeli dokument ten, jak w tym przypadku nie został zatrzymany) okres, na który orzeczono zakaz prowadzenia pojazdu nie biegnie. Rozpoczęcie biegu tego okresu jest zatem uwarunkowane wyłącznie wykonaniem obowiązku zwrotu dokumentu nie zaś okolicznościami, do których skarżący odwołuje się w skardze. Skoro zatem skarżący dokumentu powyższego nie zwrócił to okres orzeczonego zakazu nie rozpoczął biegu. Twierdzenia skarżącego, co do upływu tego okresu i daty rozpoczęcia jego biegu nie znajdują zatem uzasadnienia w obowiązującym prawie.
Należy przy tym podnieść, iż art. 43 § 3 kk, do którego skarżący się odwołuje, także stanowi, iż do chwili nałożonego przez sąd obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie. Tak więc nie ma podstaw, by przyjąć, iż okres na który orzeczono zakaz zakończył swój bieg. W sprawie znajduje zatem zastosowanie art. 91 powołanej ustawy zgodnie, z którym prawo jazdy nie może być wydane osobie w stosunku, do której orzeczony został prawomocnym wyrokiem Sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w okresie obowiązywania tego zakazu. Stosownie bowiem do art. 29 § 3 kw zakaz ten obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia. Skoro zatem skarżący wystąpił z wnioskiem o wydanie nowego prawa jazdy w okresie obowiązywania orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych to tym samym spełniona została w świetle powołanego przepisu przesłanka do odmowy jego wydania. Podejmując zaskarżoną decyzję organ uwzględnił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy trafnie go oceniając i prawidłowo zastosował przepisy wskazane w podstawie materialnoprawnej decyzji.
Mając zatem na uwadze, iż w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też reguł procesowych Sąd orzekł jak w sentencji wyroku po myśli art. 151 p.p.s.a.