Uzasadnienie
Skarżąca – S. Sp. z o.o. z siedzibą we W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] grudnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]" położonej we W. przy ul. O. [...].
W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu wniosku wskazała, iż w sprawie zachodzą dwie z alternatywnych przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazanych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniosła, że zaprzestanie prowadzenia działalności spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci m.in. utraty klientów/kontrahentów apteki oraz konieczności zwolnienia pracowników wyszkolonych przez skarżącą. Pracownicy utracą źródło dochodu, a spółka pracowników, którzy znajdą pracę w konkurencyjnych firmach. Zdaniem skarżącej, trudnym do odwrócenia skutkiem będzie ponadto odzyskanie pozycji rynkowej. Wskazała, że posiada uznanie na rynku jako rzetelny kontrahent wywiązujący się z umów oraz świadczący profesjonalnie usługi poprzez swych wyszkolonych pracowników.
Brak spółki na rynku przez dłuższy czas doprowadzi do utraty płynności finansowej spółki oraz w konsekwencji likwidacji przedsiębiorstwa. Apteka utraci renomę a także zaufanie klientów aptek, którzy wybiorą aptekę innego przedsiębiorcy. Skarżąca podkreśliła, że apteka stale zabezpieczała potrzeby na zakup leków lokalnych pacjentów, którzy w momencie zamknięcia apteki zostali pozbawieni szybkiego i łatwego dostępu do produktów leczniczych, dlatego też należy uznać, że za przywróceniem funkcjonowania apteki przemawia interes społeczny lokalnej ludności.
W ocenie strony, nieodwracalnym dla niej skutkiem zamknięcia apteki jest także grożące niebezpieczeństwo wypowiedzenia przez wynajmującego umowy najmu na lokal apteki, co z czasem może prowadzić do cofnięcia zezwolenia z uwagi na utratę tytułu prawnego do lokalu. Do wniosku skarżącą załączyła szereg dokumentów obrazujących sytuacje finansową spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania (uprawdopodobnienia) okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14 czerwca 2017 r., II GZ 398/17 przy ocenie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki nie można poprzestać jedynie na ocenie, czy cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduje po stronie apteki szkodę majątkową, pomijając drugą przesłankę udzielenia ochrony tymczasowej, tj. niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie skarżąca w sposób wystarczający uprawdopodobniła okoliczności potwierdzające istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Zasadnie wskazuje, że konsekwencją cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej będzie zaprzestanie prowadzenia tej działalności, co z kolei spowoduje konieczność zwolnienia pracowników. Powyższy skutek może być trudny do odwrócenia, ponieważ zatrudnieni dotychczas farmaceuci mogą znaleźć nowe miejsce zatrudnienia, co utrudni ponowne uruchomienie apteki.
Trudne do odwrócenia mogą być również konsekwencje w postaci utraty kontrahentów i klientów. Zakończenie prowadzenia działalności może spowodować spadek zaufania powyższych podmiotów i niechęć do korzystania z usług apteki, nawet po ponownym rozpoczęciu działalności (por. postanowienie NSA z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II GZ 514/16).
Sąd podkreśla, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.