Uzasadnienie
Skarżący – Z. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji, którym odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i gazową do ochrony osobistej oraz palną myśliwską do celów łowieckich.
Skarżący złożył do Sądu również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z 9 października 2008 r. (k. 53 akt) skarżący został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata z urzędu dla skarżącego w osobie adwokata M. Ł., któremu skarżący w dniu [...] marca 2009 r. udzielił pełnomocnictwa do prowadzenia niniejszej sprawy przed sądami administracyjnymi (k. 79 akt).
Wyrokiem z 16 kwietnia 2009 r. Sąd oddalił rzeczoną skargę. Odpis tego wyroku wraz z jego uzasadnieniem doręczono ww. pełnomocnikowi skarżącego dnia 8 czerwca 2009 r. (z.p.o. k. 115 akt). Wobec tego od 9 czerwca 2009 r. rozpoczął bieg ustawowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Ostatnim dniem tego terminu był 8 lipca 2009 r.
Dnia 1 lipca 2009 r. (data stempla pocztowego k. 117 akt) ww. pełnomocnik skarżącego zawiadomił Sąd o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Jak wynika z akt sprawy (k. 124) skarżący złożył na ww. adwokata skargę do Okręgowej Rady Adwokackiej, w której wyraził swoje niezadowolenie z usług tegoż pełnomocnika. Pismem z 13 sierpnia 2009 r. (k. 140 akt) Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła nowego adwokata z urzędu dla skarżącego w osobie adwokata K. R., której skarżący w dniu [...] września 2009 r. udzielił pełnomocnictwa do prowadzenia niniejszej sprawy przed tutejszym Sądem (k. 159 akt).
Nowy pełnomocnik po zapoznaniu się ze sprawą zawiadomił Sąd pismem z 24 września 2009 r. oraz skarżącego (również pismem z 24 września 2009 r.), że nie widzi postaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku z 16 kwietnia 2009 r. (k. 160 i 161 akt)
W piśmie z 2 października 2009 r. (k. 163 akt) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, bowiem jego zdaniem w toku postępowania był nienależycie reprezentowany przez adwokata z urzędu, przez co nie została złożona skarga kasacyjna od wyroku z 16 kwietnia 2009 r.
Pismem z 16 lutego 2010 r. adwokat K. R., na wezwanie Sądu poinformowała, że ww. pismo z 24 września 2009 r. – dotyczące braku podstaw kasacyjnych, skarżący odebrał 29 września 2009 r. (tak również pismo Poczty Polskiej z 2 lutego 2010 r., załączone do pisma z 16 lutego 2010 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cyt.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 cyt.).
Stosownie do przepisu art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszym przypadku Sąd w pierwszej kolejności obowiązany był zbadać czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest dopuszczalny, a dopiero w następnej kolejności – jeżeli okaże się, że jest dopuszczalny, rozpoznać go merytorycznie.
Jak wskazano na wstępie skarżącemu - zgodnie z jego wnioskiem, przyznano pełnomocnika z urzędu - najpierw w osobie adwokata M. Ł., a następnie w osobie K. R.. Skarżący udzielił tym pełnomocnikom stosownych pełnomocnictw do prowadzenia jego sprawy przed sądami administracyjnymi. Obaj ww. pełnomocnicy poinformowali zarówno Sąd, jak i skarżącego o tym, ze nie widzą w niniejszej sprawie podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 16 kwietnia 2009 r.
Sąd badając terminowość złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przyjął za dzień ustania przyczyny w uchybieniu tego terminu dzień, w którym skarżący dowiedział się od adwokat K. R., że nie widzi ona podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – tj. dzień 29 września 2009 r.
Zatem od 30 września 2009 r. rozpoczął bieg ww. ustawowy, siedmiodniowy termin do wniesienia ww. wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ostatnim dniem tego terminu był 6 października 2009 r. W tym okresie skarżący uprawniony był do skutecznego wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Jak wynika z akt sprawy skarżący ww. wniosek nadał w Urzędzie Poczty Polskiej na adres Sądu 10 października 2009 r. (k. 169).
Wobec tego Sąd uznał, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 16 kwietnia 2009 r. nadany 10 października 2009 r. podlega odrzuceniu jako spóźniony, bowiem termin do jego skutecznego wniesienia upłynął 6 października 2009 r.
Sąd mając powyższe ustalenia na względzie oraz na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.