Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu [...] marca 2013 r.) skarżąca J. B. wniosła o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podała, że ze względu na niskie dochody rodziny nie ma możliwości opłacenia wynagrodzenia adwokata.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych (w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego) dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonkiem oraz dwoma synami w wieku 22 i 15 lat. Jedynymi dochodami rodziny są wynagrodzenia za pracę: skarżącej – w wysokości 2.534,60 zł brutto, tj. 1.399,29 zł netto – po pomniejszeniu o kwotę 500 zł tytułem spłaty pożyczki udzielonej w ramach Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej (zaświadczenie pracodawcy z dnia [...] kwietnia 2013 r. o wysokości zarobków [...]) oraz jej męża – w kwocie 2.362 zł brutto, tj. 1.731 zł netto (zaświadczenie pracodawcy z dnia [...] kwietnia 2013 r. o wysokości zarobków [...]). Młodszy syn skarżącej jest uczniem trzeciej klasy gimnazjum (zaświadczenie z placówki z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...]), a starszy syn jest studentem drugiego roku studiów stacjonarnych na Akademii [...] (zaświadczenie o statusie studenta z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...]).
Jako składniki majątku skarżąca wymieniła mieszkanie o powierzchni 31 m kw, nieruchomość rolną o powierzchni 32 ary oraz samochód marki [...] (rok produkcji 1999).
Do miesięcznych kosztów utrzymania skarżąca zaliczyła: czynsz za lokal – 107 zł (polecenie przelewu [...]), opłata za energię elektryczną – 294,62 zł (polecenie przelewu [...]), opłata za telefon stacjonarny – 58,65 zł (polecenie przelewu [...]), opłata za Internet – 60 zł (polecenie przelewu [...]), opłata za telefon komórkowy – 181,12 zł (polecenie przelewu [...]). Pozostałe koszty utrzymania (w tym koszty dojazdu starszego syna na uczelnię, koszty wyżywienia, zakupu odzieży, środków czystości i pomocy edukacyjnych dla obu synów) oszacowała na kwotę 850 zł.
Skarżąca przedstawiła również wyciąg z rachunku bankowego za okres od [...] stycznia 2013 r. do [...] marca 2013 r. [...], na którym saldo końcowe wynosiło 509,48 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504).
Zdaniem referendarza sądowego, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem z jednej strony miesięczne dochody skarżącej i jej rodziny (3.130 zł) w kontekście miesięcznych wydatków niezbędnych do utrzymania (ok. 1.500 zł), należy uznać, iż skarżąca nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie wynoszący 200 zł (dowód wpłaty [...]), jednakże koszty zastępstwa procesowego w przypadku ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru z pewnością znacznie przewyższałyby tę kwotę.
Zatem stwierdzić należy, że warunki materialne skarżącej pozwalają jej na ponoszenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, lecz przekraczają spełnienie żądań finansowych wybranego pełnomocnika. Z tej przyczyny konieczne jest przyznanie skarżącej adwokata z urzędu w celu stworzenia możliwości odpowiedniej obrony jej interesów przed Sądem.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.