Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania M. G., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nakładającą karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 13 grudnia 2016 r. Skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i trybie zaskarżenia ww. decyzji.
Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 14 stycznia 2017 r. (nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej listem poleconym nr R [...] (k. 15 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona skarżącemu w dniu 13 grudnia 2016 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, skarżący powinien wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 12 stycznia 2017 r.
Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 stycznia 2017 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano przedmiotową skargę (k. 15 akt sądowych), a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu. Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia niniejszej skargi.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.