Uzasadnienie
J. S. (dalej też jako skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata K. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Skarżący zwrócił się zarazem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt II GZ 431/15 uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując na konieczność rozpoznania przez sąd pierwszej instancji wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z 3 marca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3971/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2013 r. a następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 roku sygn. akt II GZ 610/16 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie, z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została złożona na okres 14 dni w placówce pocztowej w myśl art. 44 § 1ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 23, dalej też jako k.p.a.).
Zgodnie bowiem z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący był dwukrotnie zawiadomiony (tzw. dwukrotne awizo) o pozostawieniu decyzji wraz z informacją o możliwości odbioru zgodnie z art. 44 § 2 i § 3 k.p.a. Materiał dowodowy w sprawie wskazuje, że czternastodniowy termin przechowania w placówce pocztowej upłynął 13 listopada 2013 r., a zatem w dniu tym nastąpiło skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji. Z tym dniem zaskarżona decyzja weszła do obrotu prawnego.
Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął bieg 13 listopada 2013 r. i upłynął z dniem 13 grudnia 2013 r. W niniejszej sprawie skargę wniesiono do Sądu w dniu 16 października 2014 r. (data stempla operatora pocztowego), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Zarazem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] został prawomocnie oddalony postanowieniem
Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2016 roku sygn. akt II GZ 610/16.
W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, postanowił jak w sentencji.
Ponadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucając skargę postanowił zwrócić skarżącemu uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 450 złotych.