Uzasadnienie
Skarżący – M. R. (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą Sąd wyrokiem z 25 maja 2014 r. oddalił (k. 38 akt). Zgodnie z zapisami protokołu (k. 37 akt) ani skarżący, ani jego pełnomocnik nie stawili się na rozprawie, pomimo prawidłowego zawiadomienia pełnomocnika skarżącego o terminie posiedzenia Sądu.
Pismem z [...] czerwca 2015 r. (nadanym na adres Sądu za pośrednictwem Poczty Polskiej dnia [...] czerwca 2015 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Jednocześnie do akt sprawy załączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uprawdopodobniając brak winy w uchybieniu terminu skarżący podał, że ma bardzo chorego ojca, którym musiał się opiekować i dlatego też nie dochował terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
W myśl art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.
Sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 25 maja 2015 r. jest dopuszczalny, gdyż dotyczy on terminu ustawowego - przewidzianego w art. 141 § 2 p.p.s.a., któremu w tej sprawie uchybiono, ponieważ wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie został złożony w terminie.
Sąd uznał także, że ów wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w prawidłowym trybie i terminie, gdyż nastąpiło to na adres właściwego Sądu dzień po upływie terminu przewidzianego w art. 141 § 2 p.p.s.a.
Nadto Sąd stwierdza, że skarżący dopełnił obowiązku sine qua non skuteczności swojego żądania poprzez jednoczesne dokonanie czynności, o przywrócenie terminu której wnosi, tj. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Przechodząc do przyczyny uchybienia terminu na jaką powołano się w tej sprawie, tj. choroba ojca i związana z tym konieczność sprawowania opieki, Sąd stwierdza, że nie uzasadnia ona przywrócenia wnioskowanego terminu. Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie skarżący celem jej prowadzenie ustanowił profesjonalnego pełnomocnika i na żadnym etapie tego postępowania pełnomocnictwa nie odwołał, ani nie ograniczył. Powyższe powoduje, że skarżący - jako osoba należycie dbająca o swoje interesy, w sytuacji choroby ojca, powinien był złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zlecić swojemu pełnomocnikowi.
W świetle powyższych rozważań niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
W związku z tym, że w rozpoznawanym przypadku nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu ww. terminu, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.