Uzasadnienie
Skarżąca A. M. złożyła w dniu 7 lutego 2015 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwoma małoletnimi dziećmi. Skarżąca uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 2945,36 zł brutto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy o wysokości wynagrodzenia potwierdzające powyższe). Skarżąca uzyskuje także sporadycznie pomoc finansową od ojca dzieci (powyższe potwierdza załączony wyciąg z rachunku bankowego skarżącej).
Skarżąca zobligowana jest do spłaty kredytu bankowego budowlano-hipotecznego, którego rata miesięczna wynosi 1000 zł (załączono kopię porozumienia w sprawie spłaty zadłużenia potwierdzającego powyższe).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W przedmiotowej sprawie podkreślić należy, że skarga dotyczy skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia, a w myśl art. 239 pkt 1 lit. c ww. ustawy nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. W świetle powyższego skarżąca jest ustawowo zwolniona od kosztów sądowych, a zatem wniosek skarżącej należy rozpoznać w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu.
W sytuacji, w której na utrzymaniu skarżącej pozostaje dwoje małoletnich dzieci, źródłem dochodów jest miesięczne wynagrodzenie skarżącej w wysokości 2945,36 zł brutto miesięcznie, a dodatkowo na skarżącej ciąży obowiązek spłaty rat kredytu bankowego w wysokości 1000 zł miesięcznie, w ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów utrzymania
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.