Uzasadnienie
Skarżąca – [...] reprezentowana przez adwokata, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję, którą Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej "GITD") stwierdził utratę przez Skarżącą dobrej reputacji. Skarga została opłacona wpisem w kwocie 200 złotych.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego i skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), którą to nowelizacją wprowadzono szereg istotnych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej, uregulowanej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy art. 9 pkt 2 powołanej ustawy z 7 kwietnia 2017 r. nowe brzmienie otrzymał między innymi art. 52 § 2 i § 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 259), dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3).
Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca pozostawił stronie wybór co do sposobu wzruszenia decyzji, tj. albo poprzez złożenie od niej do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Tymczasem Skarżąca w rozpoznawanym przypadku skorzystała z obu sposobów wzruszenia tej samej, wskazanej na wstępie decyzji GITD, tj. w pierwszej kolejności – 8 maja 2023 r., złożyła od niej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie – 24 maja 2023 r., skargę do Sądu.
Sąd zauważa, że w obecnym stanie faktycznym, w odniesieniu do jednej decyzji administracyjnej, są wszczęte dwa, niezależne postępowania – tj. administracyjne przed GITD oraz niniejsze – sądowoadministracyjne przed Sądem. Taka sytuacja jest niedopuszczalna. Prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego równolegle do toczącego się postępowania administracyjnego doprowadziłoby bowiem do sytuacji, w której GITD i Sąd - niezależnie od siebie, rozpoznawaliby różne środki zaskarżenia na ten sam akt administracyjny.
W konsekwencji Sąd stwierdza, że Skarżąca nie była uprawniona do wniesienia w tej sprawie skargi po uprzednim uruchomieniu trybu weryfikacji decyzji GITD w postępowaniu administracyjnym, zainicjowanym 12 maja 2023 r. (data wpływu do organu) wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W obecnym stanie sprawy, jedynie rozstrzygnięcie GITD wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, będzie mogło stanowić przedmiot zaskarżenia do Sądu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, jako niedopuszczalną.