Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. skarżąca A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia spółce cywilnej numeru identyfikacyjnego REGON oraz wydania zaktualizowanego zaświadczenia. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że brak zgody na przywrócenie numeru identyfikacyjnego REGON spowoduje niemożność działania spółki, w sytuacji, gdy spółka posiada zawarte z pacjentami i organami służby zdrowia wiążące umowy na wykonywanie zabiegów, a to z kolei spowoduje ciężkie i trudne do odwrócenia skutki dla zdrowia pacjentów i znaczne skutki finansowe dla samej skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270, cytowanej dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie, które odmawia spółce cywilnej przywrócenia numeru identyfikacyjnego REGON oraz wydania zaktualizowanego zaświadczenia o tym numerze. Powyższe postanowienie nie podlega wykonaniu ani nie wymaga takiego wykonania. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.).
Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006,
- s. 186 i n.).
Postanowienie odmawiające spółce cywilnej przywrócenia numeru identyfikacyjnego REGON oraz odmawiające wydania zaktualizowanego zaświadczenia nie przyznaje stronie żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Nie można zatem tego postanowienia zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy bowiem takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (vide: postanowienie NSA z dnia 23 października 2012 r. sygn. II OZ 926/12). W niniejszej sprawie nie może być mowy, by zaskarżone postanowienie wprost mogło powodować skutki przewidziane ww. przepisem.
Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania wskazanego postanowienia nie przesądza o losie skargi, która zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z prawem. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się bowiem zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.