Uzasadnienie
W dniu 19 stycznia 2011 r. skarżąca spółka – K. S.A. z siedzibą w K. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona skarżącej w dniu 10 listopada 2010 r.
Do skargi na powyższą decyzję został załączony wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, iż w dniu 10 grudnia 2010 r. wniosła skargę na przedmiotową decyzję, którą wysłała na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego przy ul M. [...], [...] W.. W dniu 13 stycznia 2011 r. otrzymała zwrot tej przesyłki z adnotacją, że nie podjęto jej w terminie. W związku z tym skarżąca postanowiła wysłać skargę na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego ul. P. [...], [...] W.. Skarżąca podniosła, że organ wprost i wyraźnie w żadnym osobnym piśmie nie informował, że adres przy ul. M. [...] w W. jest już nieaktualny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym przypadku nada skargę), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Sformułowanie "łączne" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego.
Z uwagi na fakt, iż Poczta Polska zwróciła błędnie zaadresowaną korespondencję skarżącej 13 stycznia 2011 r. datę tą uznaje się za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. W konsekwencji przyjąć należy, że skarżąca ponownie składając skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia w dniu 19 stycznia 2011 r. zachowała wspomniany wyżej 7 -dniowy termin.
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Zdaniem Sądu błąd popełniony przez skarżącą, polegający na tym, że omyłkowo zaadresowała korespondencję zawierającą skargę, w sytuacji gdy została prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy.
Decyzja organu drugiej instancji, którą otrzymała skarżąca zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponadto w pouczeniu decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego wyraźnie wskazał adres, na jaki należy przesłać skargę tj. [...] W., ul. P. [...] (vide: decyzja organu II instancji w aktach administracyjnych). W tej sytuacji błędne zaadresowanie przesyłki zawierającej skargę świadczy o braku staranności skarżącej przy dokonywaniu czynności procesowej, tj. przy wniesieniu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1261/08 wyraził pogląd, iż strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do tego pouczenia nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody fizyczne uniemożliwiające dokonanie czynności w przepisanym terminie. W niniejszej sprawie takie przeszkody nie miały miejsca. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II OZ 969/10, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1465/10).
Z tych względów Sąd uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.