Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 czerwca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 413/09

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Ewa Marcinkowska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki
Sędzia WSA Andrzej Wieczorek
Monika Staniszewska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 8 czerwca 2009 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę

Uzasadnienie

Mariusz M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie odmowy rejestracji samochodu osobowego marki [...].

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] października 2008 r. M. M. wystąpił do Starostwa Powiatowego w [...] z wnioskiem o rejestrację samochodu osobowego marki [...]nr nadwozia [...].

Do wniosku tego załączył następujące dokumenty:

  1. 1. zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr. [...]z dnia [...] czerwca 2008 r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu,
  2. 2. umowę kupna-sprzedaży samochodu osobowego marki [...] nr VIN [...] z dnia [...] czerwca 2008 r zawartą pomiędzy M. N. zam. R. ul. G. [...], a M. M. zam. P.[...],
  3. 3. dokument [...],
  4. 4. dokument [...] (dowód rejestracyjny) wraz z tłumaczeniem,
  5. 5. zaświadczenie z dnia 28 sierpnia 2008 r. potwierdzające uiszczenie podatku od towarów i usług lub brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu VAT-25 wystawione na nazwisko M. N.,
  6. 6. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] czerwca 2008 r. skierowane do M. M. o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu,
  7. 7. dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym wystawiony na nazwisko nabywcy M. M. z dnia [...] czerwca 2008 r.,
  8. 8. umowę kupna-sprzedaży samochodu osobowego marki [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. zawartą pomiędzy M. N. zam. R. ul. G. [...], a M.M. zam. P.[...],
  9. 9. potwierdzenie uiszczenie opłaty recyklingowej przez M. M.,
  10. 10. oświadczenie M. N. o aktualnym adresie zamieszkania.

Pismem z dnia [...] października 2008 r. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia powyższego wniosku poprzez złożenie umowy przeniesienia własności pojazdu marki [...] nr nadwozia [...] na M. N. zam. R. ul. G. [...] oraz złożenie wyjaśnień w związku z przedstawionymi do rejestracji dwoma umowami kupna-sprzedaży na pojazd marki [...]zawartymi pomiędzy M. N., a M. M. Odpowiadając na powyższe wezwanie M. M. w piśmie z dnia [...] października 2008 r. wyjaśnił, że samochód osobowy marki [...] zakupił w dniu [...] czerwca 2008 r. w W. od M. N. Urząd Skarbowy odmówił mu, jednak wydania dokumentu VAT 25, ponieważ sprzedający ma meldunek na terenie Polski. W związku z tym, zgodnie z nakazem Urzędu Skarbowego, w dniu [...] sierpnia 2008 r. sporządzono nową umowę cywilno-prawną, od której został odprowadzony podatek. W związku z powyższym jest właścicielem przedmiotowego pojazdu.

Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Starosta [...], działając na podstawie art. 72 ust. 1, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908), § 2, § 14 ust. l pkt 5 i § 24 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2002 r. Nr 133, poz. 1123) oraz art. 104 k.p.a., odmówił rejestracji samochodu osobowego marki [...], nr nadwozia [...], rok produkcji 1994.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż przedmiotowy pojazd został zakupiony za granicą przez M. N., który w związku z powyższym uzyskał z Urzędu Skarbowego zaświadczenie VAT 25. Wobec braku dokumentu potwierdzającego fakt przeniesienia prawa własności pojazdu na rzecz M. N. nie może być on zarejestrowany na podstawie przedłożonych dokumentów.

M. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] załączając do niego kserokopię umowy kupna–sprzedaży samochodu marki [...] nr nadw. [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. zawartej pomiędzy sprzedającym J. E., a kupującym M. N. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wezwało skarżącego do przedłożenia oryginału bądź notarialnie potwierdzonego dowodu załączonego do odwołania tj. umowy kupna-sprzedaży pojazdu.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie M. M., pismem złożonym do organu w dniu [...] stycznia 2009 r. poinformował, że nie posiada oryginału umowy kupna – sprzedaży samochodu [...] przez M. N., lecz tylko kserokopię tego dokumentu, którą załączył do pisma.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu.

W uzasadnieniu decyzji organ, powołując się na przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów wskazał, iż na podstawie złożonej dokumentacji nie ma możliwości rejestracji wnioskowanego pojazdu. Pojazd ten został bowiem sprowadzony z zagranicy, a jego dotychczasowym właścicielem był J.E. Wnioskodawca przedstawił zaś tylko umowę kupna–sprzedaży zawartą pomiędzy nim, a M. N., nie przedstawił natomiast dowodu przeniesienia własności pojazdu na rzecz M. N. Organ odwoławczy podkreślił, że kserokopia umowy kupna–sprzedaży pojazdu na rzecz M. N. nie stanowi dowodu nabycia przez tą osobę pojazdu.

Tym samym nie może stanowić podstawy do przyjęcia że ww. mógł następnie zbyć pojazd na rzecz M. M. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. M. podniósł, że oryginał umowy kupna –sprzedaży samochodu posiada M. N., gdyż występował do Urzędu Skarbowego o zwolnienie z podatku VAT 25. Skarżący nie posiada oryginału tej umowy, jest w posiadaniu tylko kserokopii tego dokumentu, nie ma też żadnego kontaktu z M. N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ ponownie podkreślił, że na podstawie złożonej przez skarżącego dokumentacji nie ma możliwości rejestracji wnioskowanego pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga M. M. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]., jak również utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...]listopada 2008 r. nie naruszają prawa.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) rejestracji dokonuje się na podstawie m. in. dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5.

Przepis § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 r. Nr 186 poz. 1322 z późn. zm.) stanowi natomiast, że w przypadku zgłoszenia do pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy jego właściciel dołącza do wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem ust. 2-5, dowód własności pojazdu.

Z treści powyższych przepisów wynika, że skarżący występując z wnioskiem o zarejestrowanie samochodu osobowego marki [...] nr nadwozia [...], który został sprowadzony z Niemiec przez M. N., zobowiązany był dołączyć do wniosku dowód własności tego pojazdu.

Skarżący załączył do wniosku oryginał umowy kupna-sprzedaży przedmiotowego samochodu, zawartej pomiędzy nim i M. N., jako sprzedającym. Nie udokumentował jednak, że M. N. w dacie zawierania tej umowy dysponował tytułem własności pojazdu, a w związku z tym, że mógł skutecznie dokonać sprzedaży pojazdu na jego rzecz.

Z załączonych do wniosku rejestracyjnego dokumentów wynika, że dotychczasowym właścicielem pojazdu był J. E. W związku z powyższym niezbędnym było przedstawienie w toku postępowania rejestracyjnego dokumentu, na podstawie którego M.N. nabył własność pojazdu od J.E., gdyż osoba nie będąca właścicielem pojazdu nie może przenieść skutecznie jego własności na inną osobę. Dowodem własności może być tylko dokument przenoszący w konkretnej sytuacji prawo własności. Przedstawiona przez skarżącego, na etapie postępowania odwoławczego, kserokopia umowy kupna-sprzedaży z dnia [...] czerwca 2008 r., nie ma wartości dowodowej i nie mogła być uznana przez organ za dokument potwierdzający fakt nabycia pojazdu przez M. N. od J. F. W tych warunkach uznać należy, że skarżący nie przedstawił organowi rejestracyjnemu dowodu własności pojazdu, gdyż nie wykazał w toku postępowania rejestracyjnego, że nabył skutecznie własność pojazdu od osoby dysponującej prawem jego własności.

Przedstawienie jako dowodu własności pojazdu, umowy kupna –sprzedaży zawartej pomiędzy M. N., a M. M. nie mogło być uznane przez organ, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, za dopełnienie warunków określonych w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów.

Prawo własności pojazdu musi być udokumentowane przez wnioskodawcę ubiegającego się o zarejestrowanie pojazdu. Niedopełnienie obowiązku przedstawienia przez skarżącego dowodu pozwalającego na ustalenie prawa własności pojazdu obligowało organ do wydania decyzji odmawiającej jego rejestracji.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.