Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji - z powodu uchybienia terminu do złożenia skargi. W dniu [...] czerwca 2015 r. do akt sprawy wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu, do którego skarżąca załączyła (złożony na urzędowym formularzu PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata).
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 października 2015 r. skarżąca I. B. została zwolniona od kosztów sądowych i ustanowiono dla niej radcę prawnego. Pismem z [...] listopada 2015 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego T. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
Pełnomocnik z urzędu w piśmie z [...] grudnia 2015 r. poinformował Sąd o przesłaniu bezpośrednio do skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, których skarżąca nie poniosła ani w całości ani w części. Jednocześnie wskazał, że wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosi 14.630 zł, zatem jego minimalne wynagrodzenie zamyka się w kwocie 1.800 zł powiększonej o należny podatek VAT. Do ww. pisma pełnomocnik skarżącej załączył przedmiotową opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). W myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Według § 14 ust. 2 tego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi:
- 1) w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł;
- 2) w drugiej instancji:
- a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.
W tym miejscu podkreślić należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest odmowa uchylenia w trybie nadzwyczajnym (art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego) ostatecznej decyzji nakładającej na skarżącą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego. Wpis od skargi w takiej sprawie jest stały (a nie stosunkowy) i zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 200 zł. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącej z urzędu, wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie nie wynosi 14.630 zł; przedmiotem zaskarżenia nie jest bowiem decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, lecz wydana w trybie nadzwyczajnym decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji tego ostatniego organu o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
Zatem niniejsza sprawa sądowoadministracyjna należy do kategorii spraw, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. W konsekwencji podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego T. S., który reprezentował skarżącą wyłącznie w ramach drugiej instancji postępowania sądowoadministracyjnego (sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej), stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia.
Uwzględniając czynności podjęte w niniejszej sprawie przez wyznaczonego z urzędu radcę prawnego T. S., kwota należnego mu wynagrodzenia wynosi 180 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o obowiązującą w dniu orzekania stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), tj. o kwotę 41,40 zł.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.