Uzasadnienie
W dniu [...] października 2011 r. (data stempla pocztowego) U. M. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Z. z dnia [...] września 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 2.592 zł za zajęcie bez zezwolenia zarządcy drogi pasa drogowego drogi krajowej nr [...] relacji granica państwa – Ł. – Ż. – Ż. – granica województwa w m. Ż. w kilometrze drogowym km [...] strona lewa drogi poprzez ustawienie na nim tablicy reklamowej obustronnej w odległości 3,50 m. od krawędzi jezdni, zamontowanej na przyczepie samochodowej w terminie od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2115/11 i wyrokiem z dnia [...] marca 2012 r. oddalona. Orzeczenie to stało się prawomocne od dnia [...] listopada 2012 r..
Pismem z dnia [...] października 2014 r. złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego U. M. wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 145. W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. (data prezentaty biura podawczego) skarżąca sprecyzowała wniosek jako skargę o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2115/11. Wniosła przy tym o uchylenie ww. wyroku, ewentualnie o jego zmianę poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji organu. Jako podstawę wznowienia wskazała pojawienie się nowych okoliczności i środków dowodowych mających wpływ na wynik sprawy. Podniosła też, iż dochowała trzymiesięcznego terminu, albowiem o fakcie zaprzestania naruszania prawa przez zaparkowane pojazdy dowiedziała się we wrześniu 2014 r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Jak stanowi art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. Zatem możliwość żądania wznowienia postępowania, dotyczy tylko tych postępowań, które zakończone zostały wydaniem orzeczeń (wyroków, postanowień), które stały się prawomocne, tj. nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy, ani nie ma możliwości ich uchylenia, tudzież zmiany w trybie art. 165 p.p.s.a., ponieważ są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie.
W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
Nadto, aby żądanie wznowienia postępowania było skuteczne, musi być oparte na ustawowych podstawach wznowieniowych, określonych w przepisach art. 271 – 273 p.p.s.a.. Tryb rozpoznania takich spraw określa art. 280 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Jedynie jednoczesne spełnienie powyżej wymienionych warunków, daje skuteczną podstawę do żądania wznowienia postępowania. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 2115/11, jak wynika z akt dołączonych do sprawy niniejszej, zakończyła się wydaniem w dniu [...] marca 2012 r. wyroku oddalającego skargę, który został prawidłowo doręczony skarżącej w dniu [...] października 2012 r.. W związku z powyższym Sąd uznał, że U. M. miała prawo złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2115/11, bowiem został spełniony jeden z warunków skutecznego złożenia przedmiotowej skargi.
Kolejnym etapem badania przez Sąd jest badanie samej skargi o wznowienie postępowania, na posiedzeniu niejawnym, pod względem formalnym. Na tym etapie Sąd bada czy skarga opiera się na ustawowej wznowienia i czy została wniesiona przez skarżącego w terminie.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r., U. M. powołała się na pojawienie się nowych okoliczności faktycznych i dowodowych, które miały w jej przekonaniu wpływ na wynik sprawy. Wskazała, na okoliczność, iż w ocenie organu nie dochodziło więcej do naruszenia norm prawnych przez zaparkowane pojazdy, a także na fakt, iż miejsce, w którym pozostawiono pojazd oznaczone było jako parking, co potwierdzało pismo Straży Miejskiej w Ż. z dnia [...] kwietnia 2013 r..
W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] stycznia 2015 r. Sąd zwrócił się do Komendanta Straży Miejskiej w Ż. o wskazanie daty odbioru pisma z dnia [...] kwietnia 2013 r. o sygn.. [...] W odpowiedzi organ przesłał kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma, na którym widnieje data odbioru:
24 kwietnia 2013 r..
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu U. M. od dnia 24 kwietnia 2013 r. wiedziała o przeznaczeniu terenu, na którym zaparkowane były należące do skarżącej samochody. Powinna mieć zatem świadomość, że pozostawienie pojazdu w tym miejscu nie naruszało norm prawnych tj., iż pojawiły się takie okoliczności faktyczne, które mogłyby mieć wpływ na wynik zakończonego postępowania. Analizując przesłankę świadomości lub jej braku należy wskazać na prezentowany w orzecznictwie sądowo-administracyjnym pogląd iż: "świadomość o istnieniu podstaw wznowienia należy rozumieć w ten sposób, że strona wiedziała lub powinna była wiedzieć, że wykryte przez nią okoliczności faktyczne lub środki dowodowe mogą mieć znaczenie prawne przy ponownym rozpoznaniu sprawy prawomocnie zakończonej. Dla oceny rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie jest natomiast istotna świadomość prawna strony, to jest wiedza strony o prawnej możliwości wznowienia postępowania." (tak: Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GZ 59/10, LEX 619857". Mając na względzie powyższe należy uznać, że wraz z doręczeniem U. M. ww. pisma od Straży Miejskiej w Ż. rozpoczął swój bieg trzymiesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postepowania. Zatem termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania upłynął w dniu 24 lipca 2013 r..
U. M. złożyła skargę o wznowienie postępowania z uchybieniem trzymiesięcznego terminu, nie wnosząc jednocześnie o jego przywrócenie. Należy zatem stwierdzić, że niedochowanie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania samo w sobie stanowi przesłankę odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 277 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.