Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. M. sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrotownej.
W treści skargi strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.
Uzasadniając przedmiotowy wniosek, skarżąca spółka wskazała, że w sprawie zachodzą przesłanki przewidziane w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, tj. zawarcie umów na świadczenia objęte konkursem z innymi podmiotami, z pominięciem skarżącej. Strona podniosła, że w skutek spornej decyzji Prezesa NFZ możliwym stało się zawarcie przez organ umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z podmiotami, których oferty zostały uznane za najkorzystniejsze w tym konkursie ofert, z pominięciem skarżącej spółki. Skarżąca podniosła ponadto, że zwarcie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z podmiotami, których oferty zostały przez organ uznane za najkorzystniejsze, przed rozpoznaniem przez Sąd jej skargi - mogłoby spowodować, iż umów już zawartych nie będzie można rozwiązać lub rozwiązanie tychże umów może być niekorzystne ekonomicznie.
W ocenie strony skarżącej, w przypadku rozwiązywania przez organ umów z innymi podmiotami, których oferty zostały uznane za najkorzystniejsze w tym konkursie ofert, spowodowałoby naruszenie możliwości zapewnienia ciągłości świadczeń zdrowotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy wyjaśnić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przykładowo w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Natomiast w postanowieniu z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanego wniosku stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W szczególności decyzja ta nie ustala dla skarżącej powinności określonego zachowania, czy też zaniechania, którego wykonanie kreowałoby określony stan rzeczy, zgodny z treścią zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.