Uzasadnienie
Skarżący S. S. złożył w dniu [...] marca 2009 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Generalnego Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji i odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi krajowej.
Z informacji podanych przez S. S. w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący, prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe, przebywa w schronisku dla bezdomnych mężczyzn [...].
Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest pobierane przez niego świadczenie przedemerytalne w wysokości 804,02 zł brutto, pomniejszone o kwotę wynikającą z zobowiązań egzekucyjnych w wysokości 201, zł (załączono kserokopię decyzji ZUS [...]).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W sytuacji, gdy skarżący przebywa w schronisku dla bezdomnych mężczyzn, a jego jedynym źródłem dochodów jest świadczenie przedemerytalne, które po potrąceniu zobowiązań egzekucyjnych wynosi 496,66 zł netto miesięcznie, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.