Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 5 ust. 2 oraz art. 18 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219) i art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) oraz art. 32 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z o.o. z siedzibą w O., uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] października 2009 r. wstrzymującej świadczenie usług polegających na obrocie paliwami ciekłymi: benzynami bezołowiowymi Pb 95 i Pb 98 oraz olejem napędowym bez wymaganej koncesji na obrót paliwami i wstrzymał świadczenie usług polegających na obrocie paliwami ciekłymi: benzynami bezołowiowymi Pb 95 i Pb 98 oraz olejem napędowym bez wymaganej koncesji na obrót paliwami na stacji paliw w [...] przy [...], należącej do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "B.".
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w toku kontroli przeprowadzonej w dniach od [...] września do [...] października 2009 r. na stacji paliw w [...] przy [...], ustalono sprzedaż paliw ciekłych oraz oleju napędowego bez wymaganej koncesji na obrót paliwami. Posiadana koncesja nie obejmowała bowiem obrotu paliwami na w/w stacji paliw zezwalając jedynie na obrót paliwami przy wykorzystaniu eksploatowanych przez koncesjonariusza a wymienionych w koncesji pojazdów, przeznaczonych do transportu paliw ciekłych.
Organ przytoczył treść przepisów stanowiących podstawę materialno prawną decyzji.
Przyznał, iż decyzja organu I instancji nie została prawidłowo doręczona, jednakże strona zapoznała się z decyzją i wniosła od niej odwołanie a zatem uchybienie to nie miało wpływu na wynik postępowania.
Jednocześnie organ wyjaśnił, iż sentencja decyzji pierwszoinstancyjnej wstrzymuje świadczenie przez spółkę usług polegających na obrocie paliwami ciekłymi: benzynami bezołowiowymi Pb 95 i Pb 98 oraz olejem napędowym bez wymaganej koncesji na obrót paliwami. Takie ogólne sformułowanie wskazuje, iż decyzja dotyczy całej działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę, tymczasem z jej uzasadnienia oraz materiałów zgromadzonych w sprawie wynika, iż decyzja ta dotyczy działalności przedsiębiorcy na stacji paliw w [...] przy [...]. Z tych względów organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i orzekł merytorycznie.
Organ podniósł także, iż wstrzymanie świadczenia usług polegających na obrocie paliwami ciekłymi na stacji paliw w [...] bez wymaganej koncesji jest niezbędne z uwagi na interes gospodarczy kraju, bowiem strona nie ponosi wymaganych prawem opłat koncesyjnych w wysokości i na zasadach prawnie określonych. Ponadto konieczne jest również ze względu na bezpieczeństwo konsumentów, bowiem brak koncesji na obrót paliwami ciekłymi na przedmiotowej stacji wskazuje, iż nie spełnia ona wymagań związanych z wykonywaniem tego rodzaju działalności i zapewnieniem bezpiecznej obsługi konsumentów.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, B. Sp. z o.o. zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji utrzymanej nią w mocy, wstrzymanie ich wykonania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 39, art. 45 i art. 110 k.p.a., oraz zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 1 ust. 3, art. 18 ust. 1, 2 i 3 i art. 22b ustawy o inspekcji handlowej w zw. z art. 46 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i art. 32 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała m.in., iż organ oparł się na pobieżnych ustaleniach bez weryfikacji stanu faktycznego. Decyzja była sporządzona przed zakończeniem kontroli i dostarczona osobie nieuprawnionej do odbioru. Decyzja wydana w trakcie kontroli ma uznaniowy charakter a więc jej przesłanki muszą być interpretowane w sposób obiektywny i należycie uzasadnione. Ponadto zagrożenie, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o inspekcji musi być realne czego organ nie wykazał.
Przytoczyła także argumenty uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Podkreśliła, iż obecnie posiada koncesję na obrót paliwami na kontrolowanej stacji.
Pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem oceny była zgodność z przepisami prawa procesowego i materialnego decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. uchylająca decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] października 2009 r. wstrzymującą świadczenie usług polegających na obrocie paliwami ciekłymi: benzynami bezołowiowymi Pb 95 i Pb 98 oraz olejem napędowym bez wymaganej koncesji na obrót paliwami i wstrzymująca świadczenie usług polegających na obrocie paliwami ciekłymi: benzynami bezołowiowymi Pb 95 i Pb 98 oraz olejem napędowym bez wymaganej koncesji na obrót paliwami na stacji paliw w [...] przy [...], należącej do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "B.".
Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] stycznia 2010 r., Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydał decyzję zmieniającą decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie udzielenia koncesji na obrót paliwami ciekłymi przedsiębiorcy B. Sp. z o.o. z siedzibą w O., poprzez rozszerzenie przedmiotu i zakresu koncesji na obrót paliwami ciekłymi również na eksploatowane przez stronę stacje paliw, w tym stację paliw w [...] przy [...]. Tym samym nastąpiła zmiana stanu faktycznego, która w ocenie organu pozwala skarżącemu na prowadzenie działalności gospodarczej na przedmiotowej stacji paliw. W tej sytuacji, pełnomocnik organu, nie podzielając zarzutów podniesionych w skardze co nie pozwalało na jej uwzględnienie w trybie autokontroli w myśl art. 54 § 3 p.p.s.a., przychylił się do wniosku skarżącego o uchylenie decyzji zaskarżonej jak i utrzymanej nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej.
Ponieważ sąd administracyjny nie ma kompetencji do umorzenia postępowania administracyjnego, bada bowiem jedynie zgodność rozstrzygnięć organów administracji z przepisami prawa procesowego i materialnego, dlatego też sposób ostatecznego zakończenia postępowania w niniejszej sprawie pozostaje w gestii organu.
Rozpoznając ponownie sprawę organ rozważy wskazane wyżej okoliczności.
Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji orzeczenia. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na zasadzie art. 152 p.p.s.a, zaś o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a.