Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 stycznia 2016 r. K. S. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], którą organ ten, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 58 pkt 8 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 615 ze zm.) uchylił uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia [...] września 2015 r. określającą początek kary dyscyplinarnej zawieszenia w czynnościach zawodowych orzeczonej wobec skarżącego i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Postanowieniem z dnia 14 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę, uznając, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pismem z dnia 6 lipca 2016 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną.
W nagłówku skargi kasacyjnej strona skarżąca wskazała, iż reprezentowana jest przez adwokata M. O. Do skargi kasacyjnej załączono oryginał pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego adwokatowi M. O. do działania w jego imieniu w tej sprawie.
Z uwagi na fakt, iż powyższa skarga kasacyjna nie została podpisana przez wspomnianego wyżej adwokata, Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 12 lipca 2016 r. wezwał adwokata M.O. do uzupełniania braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Ustosunkowując się do powyższego wezwania Przewodniczącego Wydziału, adwokat M. O. w piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2016 r. poinformował Sąd, że w tej sprawie nigdy nie był pełnomocnikiem K. S. Jednocześnie wskazał on, iż skarga kasacyjna z dnia 6 lipca 2016 r. nie została przez niego sporządzona, co uniemożliwia mu jej podpisanie i uzupełnienie tym samym jej braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy wnoszona jest przez prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka, a także doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami i rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej).
Jak stanowi z kolei przepis art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna z dnia 6 lipca 2016 r. wniesiona przez stronę skarżącą nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 175 p.p.s.a., co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.