Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r. oddalił skargę W. K. (skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2008 r. Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 6 lipca 2009 r. Postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie dla skarżącego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z 9 grudnia 2009 r. wyznaczyła adwokata W. S. pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 14 stycznia 2010 r. udzielił stosownego pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi.
Dnia 15 stycznia 2010 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku wraz ze skargą kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli ta bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
Nie ulega wątpliwości, że termin do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie upłynął przed wyznaczeniem dla skarżącego pełnomocnika z urzędu.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, ustanie przyczyny uchybienia terminu i bieg terminu wskazany w treści art. 87 § 1 p.p.s.a. winien być liczony od momentu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość do reprezentowania skarżącego, czyli od momentu udzielenia pełnomocnictwa.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 14 stycznia 2010 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną nadano w dniu 15 stycznia 2010 r. (por. stempel pocztowy na kopercie zawierającej przedmiotową korespondencję; karta nr 116 akt), a zatem z zachowaniem wymogów, o których mowa w powołanych wyżej przepisach.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego Sąd uznał za zasady i mając na uwadze brzmienie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.