Uzasadnienie
L. K. (dalej: "skarżący") prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm. - dalej: "rozporządzenie"). Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W niniejszej sprawie skarżący prowadzi działalność gospodarczą w miejscowości D., gmina miejsko-wiejska D., powiat o., woj. warmińsko-mazurskie.
Zgodnie bowiem z § 1 pkt 8 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 roku w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., Nr 72, poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa warmińsko-mazurskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.
Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.