Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 27 czerwca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 435/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Magdalena Maliszewska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania.

W niniejszej sprawie pismem z dnia 23 listopada 2012 r. skarżący wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] nakładającą na A. K. (nazywanego dalej "skarżącym") karę pieniężną w wysokości 21.000 (słownie dwadzieścia jeden tysięcy) złotych na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.).

Zgodnie z pouczeniem zawartym w powyższej decyzji, skarżącemu przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które należało skierować do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia 4 października 2011 r. taki wniosek złożył, zaś Główny Inspektor Transportu Drogowego, w wyniku jego rozpatrzenia, postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...], wyłączył do odrębnego postępowania cztery sprawy, zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] października 2012 r. o numerach: [...],[...],[...] oraz [...], które zostały zaskarżone przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jednym pismem z dnia 32 listopada 2012 r.

W związku z powyższym, skargę na decyzję z dnia [...] września 2011 r. - decyzję nieostateczną, należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.