Uzasadnienie
Decyzją z [...] listopada 2015 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu wniosku A.K. (dalej: "skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej od decyzji tego organu z [...] czerwca 2015 r., nr [...], o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 500 zł za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Jak wynika z akt administracyjnych, przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej 13 listopada 2015 r. Natomiast skargę od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego skarżąca złożyła 22 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona skarżącej 13 listopada 2015 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, skarżąca powinna wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem właściwego organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 14 grudnia 2015 r. Przedmiotową skargę skarżąca wniosła natomiast dopiero 22 stycznia 2016 r., czyli 39 dni po upływie terminu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.