Uzasadnienie
P. z siedzibą we [...] (Ukraina) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2017 r. skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez ustanowienie, w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnika mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 29 marca 2017 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 3 powołanego przepisu)
Skarżąca Spółka została wezwana przez Sąd w trybie art. 299 § 2 p.p.s.a. do ustanowienia pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 29 maja 2017 r. skarżąca Spółka nie odpowiedziała na wezwanie Sądu.
Brak ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju w wyznaczonym terminie stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 299 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.