Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2003r. wydaną przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] na A. W. prowadzącego działalność gospodarczą – usługi transportowo-handlowe została nałożona kara pieniężna w kwocie 3.000zł za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Odwołanie od tej decyzji złożył kierujący pojazdem M. J., wskazując na nieprawidłowości przeprowadzonej kontroli oraz na fakt posiadania prawidłowo wypełnionej winiety – jako dowodu uiszczenia stosownej opłaty.
Decyzją z dnia [...] listopada 2003r. Komendant Policji umorzył postępowanie odwoławcze ze względu na jego bezprzedmiotowość, wskazując iż kara pieniężna została nałożona na przedsiębiorcę czyli A. W., natomiast odwołanie złożył M. Ja. nie będący stroną w toczącym się postępowaniu.
Skargę od powyższej decyzji złożył A. W., podnosząc w niej, iż kontrola była przeprowadzona nieprawidłowo, bez uwzględnienia właściwie wypełnionej winiety.
W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację, iż w myśl art. 28 k.p.a. składający odwołanie M. J. nie jest stroną w toczącym się postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd w pierwszej kolejności musiał jednak zbadać czy wniesienie skargi przez A. W. było dopuszczalne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Na A. W. decyzją z dnia [...] września 2003r. została nałożona kara pieniężna. Jednocześnie został pouczony, że od decyzji służy odwołanie do Komendanta Policji w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.
A. W. z prawa tego nie skorzystał i odwołania nie złożył.
Postępowanie odwoławcze wywołane wniesieniem odwołania przez M. J. zostało umorzone, z uwagi na fakt, iż nie był on stroną w toczącym się postępowaniu.
Skoro A. W. nie odwołał się od decyzji nakładającej na niego karę pieniężną, nie można uznać, że wyczerpał on przysługujące mu środki zaskarżenia i w związku z tym jest legitymowany do wniesienia do sądu skargi na decyzję administracyjną.
Niewyczerpanie środków zaskarżenia jest jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi i dlatego też Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.
Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd orzekł jak na wstępie.