Uzasadnienie
Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] listopada 2008r. nr [...], którym sprostowano oczywistą omyłkę w decyzji Ministra Finansów nr [...] z dnia [...] września 2008r. poprzez wykreślenie z jej sentencji części zdania w brzmieniu: "Magic 3000" o nr [...], nr [...], "Super Reel Magic" o nr [...] i "Jokers".
Do wydania niniejszych postanowień doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Minister Finansów wydał w dniu [...] września 2008 r. decyzję, którą rozstrzygnął, "że gry prowadzone na automatach "Magic 3000" o nr [...], nr [...], "Super Reel Magic" o nr [...] i "Jokers", "Super Reel Magic" - nr [...], "Daytona" -nr [...], "Super Reel Magic" - nr [...], "Daytona" - nr [...] znajdujących się w posiadaniu K. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą N. z siedzibą w C., P. (zwanego dalej skarżącym), są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.).
Następnie Minister Finansów w oparciu o art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dokonał z urzędu sprostowania oczywistej omyłki zawartej w sentencji decyzji nr [...] z dnia [...] września 2008 r., poprzez wykreślenie części zdania w brzmieniu: "Magic 3000" o nr [...], nr [...], "Super Reel Magic" o nr [...] i "Jokers". W ocenie organu, z akt sprawy, jak również z uzasadnienia tej decyzji bezspornie wynika, iż przedmiotowym postępowaniem objęte były automaty "Super Reel Magic" - nr [...], "Daytona" - nr [...], "Super Reel Magic" - nr [...], "Daytona" - nr [...], a nie jak mylnie wskazano również automaty "Magic 3000" o nr [...], nr [...], "Super Reel Magic" o nr [...] i "Jokers".
Następnie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym wskazał, że dokonanie przedmiotowego sprostowania oczywistej omyłki stanowiło rażące naruszenie dyspozycji przepisu art. 113 § 1 k.p.a. Skarżący powołując się na stanowisko doktryny prawniczej oraz orzecznictwa stanął na stanowisku, że nie jest dopuszczalne skorygowanie jako błędu lub omyłki w rozumieniu omawianego artykułu komentowanego przepisu takich uchybień, jak:
- 1) przytoczenie w decyzji dosłownego brzmienia przedmiotu sprawy użytego w innej decyzji (wyrok NSA z 24 września 1998 r., I SA 1521 /97 - LEX nr 44599);
- 2) rozbieżność między rozstrzygnięciem a uzasadnieniem decyzji (wyrok NSA OZ w Szczecinie z 19 listopada 1997 r., SA/Sz 1059/97 - LexPolonica);
- 3) wpisanie zupełnie innej kwoty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oraz wpisanie innego numeru ewidencyjnego działki (teza pierwsza wyroku NSA z 19 stycznia 1998 r., IV SA 618/96 - LEX nr 45648).
Tym samym, w ocenie skarżącego doszło do rażącego naruszenia art. 113 § 1 k.p.a.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie. Organ uznał, że zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie zasługują na uwzględnienie. W uzasadnieniu powołano poglądy doktryny i orzecznictwa, które uznają za błąd nieistotny podlegający sprostowaniu sytuację, w której zachodzi rozbieżność między rozstrzygnięciem a uzasadnieniem decyzji. W ocenie organu doszło w sprawie niniejszej do takiej sytuacji, bowiem rozbieżność pomiędzy sentencją a uzasadnieniem wystąpiła na skutek sporządzania treści decyzji przy użyciu komputera i wykorzystaniu elementów decyzji podjętych w innych sprawach poprzez nieusunięcie tych elementów (tzn. poprzez nieusunięcie frazy "Magic 3000" o nr [...], nr [...], "Super Reel Magic" o nr [...] i "Jokers").
Następnie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonego postanowienia oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a., poprzedzającego go postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] z powodu rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 2 p.p.s.a., ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a., poprzedzającego go postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a.
Skarżący powtórzył argumenty zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Ponadto podkreślił również, że wbrew twierdzeniom organu, zmiana przedmiotu rozstrzygnięcia jest zmianą powodującą zmianę merytorycznej treści rozstrzygnięcia oraz zmianą istotną. Przedmiotem postępowania, w jakim została wydana decyzja z dnia [...] września 2008 r., jest rozstrzygnięcie czy gry prowadzone na danym urządzeniu podlegają ustawie o grach i zakładach wzajemnych. Jeżeli organ w treści decyzji stwierdza, iż gry na numerycznie określonych urządzeniach podlegają wskazanej ustawie, a następnie dokonuje skreślenia konkretnych numerycznie oznaczonych urządzeń, tym samym dokonuje istotnej i merytorycznej zmiany treści decyzji poprzez modyfikację przedmiotu rozstrzygnięcia.
Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Oceniając legalność zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] listopada 2008 roku Sąd uznał, że odpowiadają one prawu. Podstawą ich wydania stanowił przepis art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z którym "organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach".
W niniejszej sprawie oczywista omyłka polegała na umieszczeniu w sentencji decyzji z [...] września 2008 roku obok nazw i numerów, automatów, które były przedmiotem rozpoznania przez organ również czterech dodatkowych automatów, nie objętych postępowaniem administracyjnym. Jak wynika z postanowień Ministra Finansów, wydanych w trybie art. 113 § 1 k.p.a. omyłka ta nastąpiła na etapie sporządzania decyzji organu II instancji przy użyciu komputera, kiedy wykorzystuje się elementy decyzji podjętych wcześniej w innych sprawach, zapominając o ich usunięciu lub poprawieniu przy sporządzaniu treści decyzji w nowej sprawie. Sprostowanie takiej omyłki, jest zdaniem Sądu, dopuszczalne, albowiem nie jest ona istotna i sprostowanie to nie doprowadziło do merytorycznej zmiany decyzji w sposób odmienny od pierwotnego rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy, nie podzielając zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.