Uzasadnienie
Pismem z [...] lutego 2016 r. S.B. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Artykułów Rolno-Spożywczych z [...] grudnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu dwóch partii artykułów rolno-spożywczych nieodpowiadających jakości handlowej określonej w przepisach ustawy o jakości handlowej.
Zarządzeniem z 10 marca 2016 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie Sądu z 16 marca 2016 r. został on wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 180 zł oraz usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, powyższa korespondencja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 21 marca 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 31 akt sądowych).
Pismem z 22 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania skarżącego przed sądami powszechnymi. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na postanowienie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 21 marca 2016 r., a więc termin do wykonania czynności określonej tym pismem upłynął 28 marca 2016 r. Zważywszy, że w terminie tym wpis nie został uiszczony (vide: znajdująca się w aktach sądowych notatka służbowa z 5 maja 2016 r. – karta nr 36 akt sądowych verte) zaszły przesłanki odrzucenia skargi.
Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd ją odrzuca.
Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego wprawdzie nadesłał w wyznaczonym terminie potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez skarżącego, ale zakres przedmiotowego dokumentu uprawniał go do reprezentowania mocodawcy przed sądami powszechnymi. W tym miejscu należy odnotować, że stosownie do treści art. 175 ust. 1 Konstytucji RP wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Oznacza to, że sądy administracyjne są odrębnymi od sądów powszechnych organami władzy sądowniczej. Tym samym w ocenie Sądu pełnomocnictwo przesłane przy piśmie pełnomocnika skarżącego z 22 marca 2016 r. nie może zostać uznane za skuteczne uzupełnienie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.