Uzasadnienie
Skarżący I. M. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Do skargi dołączono sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z przedmiotowej skargi.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący od 2008 r. pozostaje bez pracy, uzyskuje dochody w wysokości około 600 – 800 zł miesięcznie wykonując okazjonalne prace dorywcze. Ponadto skarżący jest zobligowany do świadczeń alimentacyjnych wobec dwojga studiujących dzieci (załączono zaświadczenia uczelni potwierdzające pobieranie nauki przez dzieci). Ciąży na nim także zadłużenie wobec wspólnoty mieszkaniowej w wysokości 7187 zł (załączono [...] nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...]).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W sytuacji, w której skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, pozostaje bez pracy, uzyskuje dochody w wysokości około 600 – 800 zł miesięcznie wykonując okazjonalne prace dorywcze, jest zobligowany do świadczeń alimentacyjnych wobec dwojga studiujących dzieci oraz ciąży na nim zadłużenie wobec wspólnoty mieszkaniowej, w ocenie rozpoznającego wniosek nie jest możliwe poniesienie przez niego pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.