Uzasadnienie
Izba Komornicza w K. (dalej: "Skarżąca"), pismem z dnia 14 sierpnia 2023 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie podlegania M. G. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
W piśmie z dnia 16 kwietnia 2024 r. Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi i wniosła o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Stosownie do przepisów art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 P.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd rozpoznając w niniejszej sprawie wniosek Skarżącej z 16 kwietnia 2024 r. o cofnięcie skargi (k. 41 akt sądowych) nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa Skarżącej, z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi, nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.