Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządziła ściągnąć od B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (skarżącej w niniejszej sprawie), kwotę 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem z dnia 10 marca 2015 r., doręczonego na skutek złożonego żądania.
Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. skarżąca złożyła zażalenia na powyższe zarządzenie. Pismem z dnia 21 stycznia 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej (pełnego odpisu z KRS), oraz nadesłania odpisu zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 stycznia 2016 r. (k. 168). W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania Sądu.
Stosownie do treści art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącej w dniu 23 stycznia 2016 r., zatem wyznaczony siedmiodniowy termin na jego wykonanie upływał w dniu 1 lutego 2016 r., a ponieważ w tym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia to uznać należy, że zachodzi podstawa do jego odrzucenia.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2, orzekł jak w sentencji postanowienia.