Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] czerwca 2015 r. (sygn. akt VI SA/Wa 546/15) D. K. (dalej też jako skarżący) został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego radcę prawnego.
Pismem z [...] lipca 2015 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego A. D. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Pełnomocnik z urzędu, po zapoznaniu się z aktami sprawy, stawiła się na rozprawę w dniu [...] września 2015 r., wnosząc o zasądzenie kosztów zastępstwa z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.
Wyrokiem z [...] września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję w całości.
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). W myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 roku, poz. 490).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1) cyt. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł;
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 3 000 złotych (słownie trzech tysięcy złotych). Przedmiotem zaskarżenia jest więc należność pieniężna. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego (za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji) stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Zgodnie z cyt. przepisem rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 6 omawianego rozporządzenia. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 3.000 zł. W myśl § 6 pkt 3 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł stawka minimalna wynosi 600 zł.
Mając na uwadze, iż czynnościami podjętymi w niniejszej sprawie przez ustanowionego z urzędu radcę prawnego było zapoznanie się z aktami sprawy oraz stawiennictwo na rozprawie, kwota należnego radcy prawnemu wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego wynosi 600 zł. Zarazem w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 138 zł.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.