Uzasadnienie
Skarżący – J. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na niego karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Wobec powyższego Sąd pismem z 25 marca 2010 r. (k. 11 akt) przesłał skarżącemu zarządzenie z 22 marca 2010 r. (k. 10 akt), którym wezwano go do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi, w kwocie 900 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja ta została odebrana przez dorosłego domownika – żonę skarżącego, dnia 30 marca 2010 r. (z.p.o. k. 12 akt). Zatem terminem dla uiszczenia wpisu od skargi był okres od dnia 31 marca 2010 r. do dnia 6 kwietnia 2010 r. W powyższym terminie nie został uiszczony wpis od skargi.
Pismem z 12 kwietnia 2010 r. (k. 13 akt) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uprawdopodobniając braku winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności procesowej skarżący podał, że w czasie kiedy żona odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu (30 marca 2010 r.) on przebywał za granicą. Do Polski powrócił 10 kwietnia 2010 r.
Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez uiszczenie wpisu od skargi (k. 15 akt). Wezwanie to skarżący wykonał wpłacając na konto Sądu kwotę 900 złotych (dowód wpłaty k. 16 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 1 lipca 2010 r. postanowił nie przywrócić skarżącemu wnioskowanego terminu z uwagi, że nieuprawdopodobnił on braku swoje winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi (k. 19 akt).
Od powyższego postanowienia skarżący złożył zażalenie (k. 27 akt), które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 października 2010 r. oddalił (k. 45 akt). Wobec tego prawomocne stało się postanowienie Sądu pierwszej instancji z 1 lipca 2010 r. o nieprzywróceniu skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi, nadając tej czynności rygor odrzucenia skargi. Korespondencja ta została odebrana dnia 30 marca 2010 r. Zatem terminem dla uiszczenia wpisu był okres od dnia 31 marca 2010 r. do dnia 6 kwietnia 2010 r.
Podkreślenia wymaga, że wskazany siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi jest terminem ustawowym, nie może być zatem na wniosek strony przedłużany ani skracany. Istnieje natomiast możliwość przywrócenia takiego terminu przez Sąd na zasadach ogólnych, wskazanych w art. 85 i następnych ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy z możliwości tej skarżący skorzystał, składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd ostatecznie nie przywrócił jednak wnioskowanego terminu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 lipca 2010 r.), zatem ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi był dzień 6 kwietnia 2010 r.
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu).
Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu, o czym skarżący został prawidłowo pouczony (k. 11 akt).
Reasumując, w rozpoznawanym przypadku wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu dnia 30 marca 2010 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zatem skarżący obowiązany był uiścić wpis od skargi do dnia 6 kwietnia 2010 r. Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym terminie nie został on uiszczony, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.
Sąd mając na względzie powyższe ustalenia oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
W zakresie zwrotu wpisu od skargi, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.