Uzasadnienie
Pismem z 19 lutego 2018 r. "(...)"w "(...)" (nazywana dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z "(...)" stycznia 2018 r. nr "(...)"w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Przesłanką zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.
Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (v.: wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.
Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257; zwanej dalej: "K.p.a."), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (por. Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013).
Analizując niniejszą sprawę Sąd wziął pod uwagę przepisy art. 96-98 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2017 r. poz. 1907) zgodnie z którymi postępowanie w przedmiocie dopłaty do kosztu usługi powszechnej składa się z trzech kolejnych etapów: ustalenia kwoty należnej dopłaty za dany rok kalendarzowy, ustalenia listy przedsiębiorców zobowiązanych oraz wskaźnika ich udziału w dopłacie oraz ustalenia indywidualnej kwoty udziału w dopłacie.
Rozpatrując w tym zakresie sprawę Sąd ustalił, że Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (zwany dalej: "Prezes UKE") decyzją z "(...)" maja 2011 r. znak: "(...)", utrzymaną w mocy decyzją z "(...)" września 2011 r., znak: "(...)", przyznał "(...)"S.A. z siedzibą w Warszawie (obecnie "(...)"SA) dopłatę za 2009 do kosztów świadczonych przez TP usług wchodzących w skład usługi powszechnej w wysokości 236.166.485,33 złotych.
Następnie Prezes UKE decyzją z "(...)" czerwca 2017 r. znak: "(...)", "(...)"po rozpatrzeniu wniosków przedsiębiorców o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa UKE z "(...)" stycznia 2017 r. znak: "(...)" ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009, ustalił jednolity wskaźnik procentowy udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 oraz umorzył w części postępowanie administracyjne. Wśród przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2009 r. została wymieniona Skarżąca - "(...)"w "(...)".
Pismem z 13 września 2017 r. Prezes UKE zawiadomił Skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty udziału Skarżącej w pokryciu Dopłaty 2009. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone decyzją Prezesa UKE z "(...)"stycznia 2018 r. znak: "(...)"ustalającą w stosunku do "(...)" w "(...)"kwotę udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia za 2009 rok, która pismem z 19 lutego 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wymienioną decyzję.
Decyzja z "(...)" czerwca 2017 r. znak: "(...)"została zaskarżona przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1736/17 oddalił skargi wniesione we wskazanej sprawie w przedmiocie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty oraz ustalenia wysokości ich udziału w dopłacie. "(...)"w "(...)"miała status uczestnika postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17.
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie decyzja z 15 stycznia 2018 r. ustalająca indywidualną w stosunku do Skarżącej kwotę udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 stanowi kolejny element postępowania administracyjnego ustalającego podmioty i wysokości stawek dopłat do kosztów świadczenia w 2009 r.
Zatem niniejsza sprawa ma bezpośredni związek ze sprawą o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, która na dzień wydania niniejszego postanowienia nie została prawomocnie zakończona. Strony tego postępowania wniosły skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 kwietnia 2018 r.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że wynik niniejszej sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 548/18 zależy od prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1736/17, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.