Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Odpis orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 2 lipca 2007 r. W dniu 25 lipca 2007 r. skarżący złożył sporządzone przez siebie pismo zatytułowane Skarga kasacyjna oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Na mocy postanowienia z dnia 15 listopada 2007 r. wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy nie został uwzględniony. Skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy (po upływie terminu do złożenia sprzeciwu), który również nie został uwzględniony - prawomocne postanowienie z dnia 16 kwietnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle przepisu art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący - nie będąc adwokatem, ani radcą prawnym - wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2007 r., a zatem nie zastosował się do wymogu przymusu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w tej ustawie. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając w oparciu o przepis art. 178 p.p.s.a.