Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek L. S. o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego zarządzenia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2015 r.
W dniu 29 grudnia 2015 r. skarżący nadał za pośrednictwem operatora I. sp. z o.o. sprzeciw od ww. postanowienia.
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2016 r. sygn. VI SA/Wa 549/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącego wskazując, że nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest I. sp. z o.o., nie może być uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu, gdyż w dacie wnoszenia sprzeciwu I. sp. z o.o. nie był "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe. Zatem dniem wniesienia przez skarżącego sprzeciwu jest dzień jego wpływu do Sądu, co nastąpiło w dniu 31 grudnia 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r. sygn. II GZ 555/16, doręczonym skarżącemu w dniu 20 czerwca 2016 r., oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.
W dniu 27 czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu wskazując, że odrzucenie sprzeciwu od zarządzenia z dnia 4 grudnia 2015 r. jest oczywiście niesłuszne. Skarżący podkreślił, ze złożenie korespondencji w terminie u tego samego operatora, który doręcza korespondencje Sadową, bez uprzedniego pouczenia o braku skutku procesowego w przypadku nadania korespondencji za jego pośrednictwem, nie pozwala na przypisanie winy w niedochowaniu terminu z tej przyczyny. Skarżący podniósł ponadto, że niezależnie od powyższego okoliczność nadania korespondencji w biurze operatora P. S.A., który jest publicznym operatorem pocztowym, a jedynie omyłkowe oznaczenie korespondencji pieczęcią innego podmiotu, na co nie ma wpływu, uzasadnia wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99, publ. OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).
Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. o sygn. akt II CRN 448/71, publ. OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144).
Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. o sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącego nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.
We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazuje, że odrzucenie sprzeciwu jest niesłuszne bowiem złożenie przez niego korespondencji u tego samego operatora który doręcza korespondencję sądową nie pozwala na przypisanie mu winy w niedochowaniu terminu do wniesienia sprzeciwu. Następnie skarżący podnosi, że korespondencja została nadana u publicznego operatora, lecz omyłkowo została przystawiona pieczęć innego podmiotu.
W ocenie Sądu, powyższa argumentacja nie wykazuje braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Sąd odrzucając sprzeciw, w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2016 r. sygn. VI SA/Wa 549/15, podkreślił, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529). Na mocy art. 153 pkt 3 tej ustawy znowelizowany został przepis art. 83 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, P.S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Obowiązujące regulacje prawne nie pozostawiają zatem wątpliwości, iż równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest nadanie go w placówce Poczty Polskiej, która aktualnie – z mocy art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego – pełni obowiązki tzw. "operatora wyznaczonego". Nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest I. sp. z o.o., nie może być natomiast uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu, gdyż w dacie wnoszenia sprzeciwu I. sp. z o.o. nie był "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe. Prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.
Skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, w istocie polemizuje z powyższym rozstrzygnięciem Sądu i nie przedstawia żadnych argumentów, które mogłyby stanowić o zasadności przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu. Należy także podkreślić, że korespondencja sądowa jaka w niniejszej sprawie była kierowana do skarżącego była przesyłana za pośrednictwem P. Niezależnie od powyższego, złożony przez skarżącego kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, jaki został zawarty we wniosku o przywrócenie terminu, będzie podlegał rozpoznaniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.