Uzasadnienie
W. w W. (dalej: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lutego 2016 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji nakładającej karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W przedmiotowej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu skutkować będzie toczeniem się dwóch postępowań dotyczących tego samego podmiotu, co może spowodować wydanie dwóch rozstrzygnięć w tej samej sprawie. Ponadto skarżąca wskazała, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, może ona zostać ponownie zobowiązana do uiszczenia kary stanowiącej dla niej znaczne obciążenie finansowe.
W odpowiedzi na skargę organ zauważył, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie naraża skarżącej na zaistnienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1377/11).
W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 804/11).
W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja w przedmiocie uchylenia decyzji nakładającej karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Zatem ze względu na swój charakter zaskarżona decyzja nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na skarżącą obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w sposób dobrowolny bądź też w drodze przymusu państwowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.