Uzasadnienie
A. S. oraz A. S. (dalej "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym w dniu 18 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 19 grudnia 2015 r. i uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a. upływał z dniem 18 stycznia 2016 r. Z akt sprawy natomiast wynika, że skargę wniesiono do Sądu w dniu 8 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym skargę należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucić.