Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2016 r. K. G. sformułował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, w którym wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 371/15. W piśmie tym powołał się na art. 127 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), podnosząc, że Główny Inspektor Transportu Drogowego, rozpoznając jego sprawę, przyjął fałszywy dowód, bowiem oparł się na stwierdzeniu, że znaki informacyjne o konieczności uiszczenia opłaty elektronicznej umieszczone były prawidłowo. Zdaniem skarżącego, tego rodzaju twierdzenie jest fałszywe, gdyż pozostaje w oczywistej sprzeczności z faktami, wszak na drodze S7 brak było tabliczki T-34, która umożliwiałaby kierującemu wybór pomiędzy drogą płatną a niepłatną.
W dniu [...] marca 2016 r. skarżący został wezwany - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - do usunięcia jej braków formalnych, poprzez wskazanie jednej z podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, terminu, w którym skarżący dowiedział się o zdarzeniach stanowiących podstawę skargi o wznowienie postępowania, oraz zakresu żądania.
W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. K. G. wskazał, że swoją skargę o wznowienie postępowania opiera o treść art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W jego ocenie, tymi nowymi okolicznościami i środkami dowodowymi, o których mówi powyższy przepis, jest to, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 371/15, oddalający jego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej, oparty został na fałszywych dowodach, które przedstawił organ, o czym skarżący dowiedział się w dniu [...] lutego 2016 r. Z tego względu skarżący sformułował wniosek o uchylenie powyższego wyroku i ww. decyzji, stwierdzenie, że nie podlega ona wykonaniu, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wskazał, że twierdzenia strony o fałszywości dowodów w sprawie są chybione i z tego powodu brak jest podstaw do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie natomiast z art. 277 ww. ustawy, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
K. G. w swej skardze wprawdzie powołał się na ustawową podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, niemniej jednak podstawa ta w niniejszej sprawie nie zachodzi (nie występuje), bowiem skarżący, wskazując na art. 273 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w istocie kwestionuje prawidłowość ustaleń przyjętych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 11 sierpnia 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 371/15. Kwestionowanie zarówno ustaleń faktycznych, jak i dokonanych przez Sąd ocen nie może odbywać się w trybie wznowienia postępowania, bowiem w tym trybie możliwa jest weryfikacja wyroku jedynie - gdy chodzi o art. 273 § 2 ww. ustawy - w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Tymczasem skarżący takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nie wskazuje, lecz kwestionuje stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zaakceptowane przez WSA w Warszawie w ww. wyroku w odniesieniu do przedstawionego przez organ materiału dowodowego.
Powoływanie się na błędy w ustaleniach faktycznych Sądu i odnoszenie ich do wyrażonej przez niego nieprawidłowej oceny prawnej nie wskazuje na występowanie powyższej przesłanki wznowieniowej. Czym innym bowiem są nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, których strona nie mogła wcześniej przedstawić, a czym innym jest kwestionowanie ustaleń i ocen Sądu, nawet gdyby były one nieprawidłowe. Ewentualne nieprawidłowości w ocenie Sądu skarżący mógł kwestionować w zwykłym trybie w drodze skargi kasacyjnej, a w przypadku uchybienia terminu do jej złożenia (z przyczyn usprawiedliwionych), strona (reprezentowana przez radcę prawnego lub adwokata) mogłaby wnosić o jego przywrócenie.
Natomiast nie jest możliwe wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tego powodu, że strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu. W takiej sytuacji bez znaczenia prawnego pozostaje to, czy skarżący zachował termin do złożenia swej skargi o wznowienie. Skoro wskazywana przez niego ustawowa przesłanka w sprawie nie zachodzi, to tym samym nie ma podstaw do badania kwestii zachowania terminu w tym względzie. Z kolei brak przesłanki wznowieniowej świadczy o niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 281 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na rozprawie Sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie.
Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Wobec braku przesłanki wznowieniowej, skargę, jako niedopuszczalną, należało więc odrzucić.
Z tych względów, działając na podstawie art. 281 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.