Uzasadnienie
P. H. (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 3 października 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Na podstawie zarządzenia, pismem z dnia 8 stycznia 2024 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma wynika, że zostało one doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 12 stycznia 2024 r. (piątek) - por. zwrotne potwierdzenie odbioru z odręcznym podpisem w aktach sądowych, k. 20.
Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych wynika natomiast, iż wymagany w sprawie wpis sądowy w wysokości 100 zł został uiszczony 22 stycznia 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia należnego wpisu od skargi zostało doręczone w dniu 12 stycznia 2024 r. (piątek).
W ocenie Sądu, skoro z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w wyznaczonym terminie i zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 13 stycznia 2024 r. i upłynął z dniem 19 stycznia 2024 r. (piątek) - zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Zatem do dnia 19 stycznia 2024 r. Skarżący powinien uiścić wymagany wpis sądowy od skargi.
W sytuacji, gdy z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych (karta nr 21 akt sądowych) wynika, że przedmiotowy wpis sądowy został uiszczony w dniu 22 stycznia 2024 r. nie ulega wątpliwości, że powyższa czynność dokonana została z opóźnieniem, czyli z uchybieniem zakreślonego w zarządzeniu terminu. Uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11, Lex nr 965208). W myśl art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.