Uzasadnienie
Skarżący W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W jego uzasadnieniu podniósł, że co prawda kiosk handlowy został usunięty z pasa drogowego, to jednak na podstawie zaskarżonej decyzji, organ mógłby wystosować w stosunku do niego odrębne żądania np. co do bezumownego korzystania z pasa drogowego. W chwili obecnej skarżący po przebyciu zabiegu operacyjnego ograniczył aktywność zawodową do minimum, skupia się na rehabilitacji i odzyskiwaniu sił, nie wie kiedy będzie mógł wrócić do samodzielnej pracy zarobkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże, zanim Sąd przystąpi do badania, czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wstrzymania, a zatem czy decyzja jest wykonalna.
W aktualnym stanie prawnym o zdolności do wykonania aktów jurysdykcji administracyjnej przesądzają dwie nierozerwalnie ze sobą związane cechy tych aktów: formalna - w postaci ich ostateczności w administracyjnym toku instancji oraz materialna, polegająca na określonej właściwości rozstrzygnięcia, dzięki której aktowi przysługuje moc wiążąca (obowiązująca). Moc wiążąca (obowiązująca) przysługuje niektórym tylko decyzjom, a mianowicie takim, które mają funkcję kształtującą w tym sensie, że powodują zmiany w sferze prawnej adresata poprzez wiążące stwierdzenie, ustanowienie, zmianę lub uchylenie praw lub obowiązków. Decyzje takie rodzą normatywne skutki (w sensie wykreowania normy jednostkowej i konkretnej) i jako takie muszą być uznawane za obowiązujące i respektowane przez organy władzy publicznej i osoby, których dotyczą. Brak funkcji kształtującej aktu jurysdykcji administracyjnej, tzn. brak charakterystycznych dla rozstrzygnięć o materialnych uprawnieniach lub obowiązkach stron normatywnych jego skutków w postaci wiążącego orzeczenia o sytuacji prawnej adresata, wyklucza możliwość przypisania mu cechy wykonalności.
Dotyczy to aktów prawa procesowego (decyzji niemerytorycznych i postanowień) oraz większości aktów o charakterze odmownym. (tak A. Krawczyk [w:] "Wykonalność aktu i czynności organu administracji publicznej" Wyd. Wolters Kluwer Polska SA 2013, s. 264).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja zezwalająca na zajęcie odcinka pasa drogowego w dniach [...] stycznia - [...] sierpnia 2016 r. oraz odmawiająca zajęcia powyższego odcinka od dnia [...] września do dnia [...] grudnia 2016 r. Powyższa decyzja nie podlega wykonaniu, ani nie wymaga takiego wykonania. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem, jak to już powyżej wskazano, dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.).
Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.).
Przyjmując powyżej zaprezentowane stanowisko stwierdzić należy, że decyzja w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie fragmentu pasa drogowego nosi zarówno cechy aktu odmownego, jak i swoją treścią nie obliguje skarżącego do jakichkolwiek działań dla wywołania określonego w niej stanu. Decyzja ta stanowi mianowicie o odmowie wydania zgody na zajęcie pewnego odcinka pasa drogowego w danym okresie, tj. od dnia [...] września do dnia [...] grudnia 2016 r. Nie można zatem tej decyzji zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Jednocześnie należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie może być mowy, by zaskarżona decyzja mogła powodować skutki przewidziane przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie może ona pośrednio wywołać negatywne dla skarżącego skutki w postaci wszczęcia przez organ postępowania co do nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, jednakże z punktu widzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], okoliczność ta nie znajduje uzasadnienia, bowiem jest ona tylko przewidywana przez skarżącego, a poza tym nie może stanowić o zasadności wstrzymania tej decyzji, gdyż odmówiono nią zajęcia pasa w okresie znacznie poprzedzającym złożenie samego wniosku o jej wstrzymanie.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.