Uzasadnienie
M. G. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnią córką. Z tytułu zawartych dwóch umów o pracę na ½ etatu skarżący uzyskuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 2129,07 zł netto miesięcznie, pomniejszone o kwotę 977 zł na podstawie zawiadomień Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] marca 2013 r. o zajęciu części wynagrodzenia skarżącego na poczet egzekucji nałożonych na niego kar za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej w łącznej kwocie 139.550.06 zł (załączono dwie kopie zaświadczeń pracodawców oraz dwie kopie ww. zawiadomień Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. potwierdzające powyższe informacje). Żona skarżącego pozostaje bez pracy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym
Mając na uwadze okoliczność, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z pozostającą bez pracy żoną oraz małoletnią córką, a ich jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącego w kwocie ok. 1152 zł netto miesięcznie (w związku z zajęciem części tego wynagrodzenia na poczet egzekucji nałożonych na skarżącego kar za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej), należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.