Uzasadnienie
Skarżąca – K. sp. z o.o. z siedzibą w [...], w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Sąd wezwał skarżącą, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu z jej KRS oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych.
Wezwania zostały doręczone skarżącej 2 maja 2018 r., na adres wskazany w skardze (z.p.o. k. 12 akt). Odbiór pokwitował asystent, który przystawił pieczęć firmową skarżącej.
Dnia 10 maja 2018 r. skarżąca nadała na adres Sądu, z pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego, odpis z KRS wraz z pełnomocnictwem dla osoby, która podpisała się w jej imieniu pod skargą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a." jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu).
Skarżąca dnia 2 maja 2018 r. została skutecznie wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, także w terminie 7 dni, pod tym samym rygorem. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku skargi oraz do uiszczenia wpisu był 9 maja 2018 r. Sąd zauważa, że skarżąca została także pouczona o konsekwencjach niezastosowania się do wezwań.
Jak wskazano skarżąca KRS nadała na adres Sądu dnia 10 maja 2018 r., zatem uczyniła to z uchybieniem ustawowego, siedmiodniowego terminu, którego ostatnim dniem był 9 maja 2018r. W kwestii wpisu Sąd stwierdza zaś, że skarżąca nie uiściła go (v. notatka służbowa k. 13 akt).
Mając na względzie wskazane ustalenia Sąd orzekł jak postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.