Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych (dalej: także Główny Inspektor JHAR-S) utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w [...] (dalej także: Wojewódzkiego Inspektora JHAR-S) z dnia [...] września 2009 r., nr [...] nakładającą na skarżących G. I. i J. I. - wspólników Zakładu [...] J. I., G. I. s.c. w S. karę pieniężną w wysokości 1000 (tysiąc) złotych za niedopełnienie obowiązku klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] marca 2009 r. upoważnieni przez Wojewódzkiego Inspektora JHAR-S pracownicy Inspektoratu przeprowadzili w należącym do skarżących zakładzie kontrolę, w wyniku której stwierdzono, że pomimo poddawania ubojowi więcej niż 200 sztuk świń tygodniowo średniorocznie, kontrolowana jednostka nie prowadzi klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP, co narusza art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych w związku z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku") (Dz.U. L. 299 z dnia 16 listopada 2007 r.).
Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół kontroli prawidłowości klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP Nr [...], do którego dołączono protokół przyjęcia oświadczenia od K. I. (kierownika ubojni) o nieprowadzeniu klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP ze względu na brak metody pozwalającej na sklasyfikowanie oskórowanych tusz wieprzowych, a także oświadczenie T. D., iż nie jest ona w stanie określić wysokości przychodu kontrolowanego zakładu za 2008 r. Do protokołu załączono schemat technologiczny uboju trzody chlewnej. Ponadto stwierdzono, iż w zakładzie ubito w dwóch poprzedzających kontrole miesiącach: 1788 sztuk (styczeń 2009 r.) i 2111 sztuk (luty 2009 r.).
W zaleceniach pokontrolnych Wojewódzkiego Inspektora JHAR-S z dnia [...] marca 2009 r. wskazano, iż kontrolowany podmiot winien wprowadzić klasyfikację tusz wieprzowych w systemie EUROP. Organ nakazał, by strona o sposobie wykonania zalecenia poinformowała organ.
Mając na uwadze wyniki kontroli, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wydał w dniu [...] kwietnia 2009 r. decyzję nr [...], na podstawie której działając w oparciu o przepisy art. 40a ust. 1 pkt 5 w związku z art. 15a ust. 1 i art. 21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych oraz art. 104 k.p.a. nałożył na skarżących wspólników karę pieniężną w wysokości 1000 złotych za niedopełnienie obowiązku klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP. Decyzja została doręczona z pominięciem dyspozycji art. 40 k.p.a.
Pismem z dnia [...] maja 2009 r. skarżący złożyli od powyższej decyzji odwołanie, w którym wyjaśnili, iż Zakład świadczy usługi uboju na zlecenie kontrahenta. Stwierdzili, iż wszystkie tusze są skórowane i nie można w takiej technologii uboju prowadzić rzetelnej klasyfikacji w systemie EUROP. Nadmieniono, iż w momencie budowania ubojni, projekt technologiczny został zatwierdzony, mimo iż zakładał skórowanie tusz wieprzowych.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Główny Inspektor JHAR-S stwierdził w uzasadnieniu, iż uchylenie zaskarżonej decyzji nastąpiło z przyczyn formalnych. Organ odwoławczy, nie ustosunkowując się merytorycznie do zarzutów strony skarżącej zawartych w odwołaniu - podkreślił, iż organ I instancji w toku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego w tej sprawie winien uwzględnić kryteria określone w art. 40a ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych, tj.: stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność strony i wielkość jej obrotów. Główny Inspektor JHAR-S wskazał, iż organ I instancji nie wziął pod uwagę wielkości obrotu wynikającego z prowadzonej działalności polegającej na uboju świń, nie powołał również art. 40a pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych, co winien uczynić.
Ponadto organ odwoławczy stwierdził, iż w przypadku, gdy postępowanie wszczęte jest podaniem złożonym przez kilka osób, to rozstrzygnięcie w tej sprawie (jeśli strony postępowania nie uzgodniły inaczej) doręcza się wszystkim osobom, które złożyły pismo wszczynające (art. 40 k.p.a.).
W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, w tym ponownej kontroli należącego do skarżących zakładu w dniu [...] sierpnia 2009 r., Wojewódzki Inspektor JHAR-S, mając na uwadze zalecenia organu odwoławczego, działając na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 5 oraz ust. 4 – 8 w związku z art. 15a ust. 1 i art. 21 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych, oraz art. 104 k.p.a., jak również art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/207 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/08 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (DZ.U. L. 337 z 16 grudnia 2008 r.) - wydał w dniu [...] września 2009 r. decyzję wymierzającą J. I. oraz G. I. karę pieniężną w wysokości 1000 (tysiąc) złotych.
W uzasadnieniu organ I instancji rozważył przesłanki wskazane w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, a także ocenił stopień szkodliwości czynu i uznał go jako niewielki. Mając na uwadze materiał dowodowy zebrany w toku całego postępowania administracyjnego organ I instancji stwierdził, iż w 2009 roku do dnia kontroli w zakładzie skarżących ubito 3862 sztuk trzody chlewnej, w latach 2007 – 2008 ubijano tygodniowo średniorocznie powyżej 200 sztuk świń, tj.: w 2007 r. – 594 szt., w 2008 r. – 438 szt. Jako dowód organ wskazał roczne zestawienia przesyłane do Wojewódzkiego Inspektora JHAR-S, które nie zostały poddane klasyfikacji w systemie EUROP. Organ I instancji zauważył, że z akt sprawy wynika, iż wysokość przychodu z działalności ubojowej i przetwórczej za rok 2008 r. wynosiła 1551994,70 zł. Powyższa decyzja została doręczona współwłaścicielom prawidłowo.
Pismem z dnia [...] października 2009 r. skarżący złożyli odwołanie od w/w decyzji Wojewódzkiego Inspektora JHAR-S wnosząc o odstąpienie od ukarania za nieprowadzenie klasyfikacji w systemie EUROP. W uzasadnieniu skarżący podkreślili, iż w ich zakładzie nie ma możliwości prowadzenia klasyfikacji tusz wieprzowych.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego, Główny Inspektor Jakości Handlowej, działając na podstawie m.in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - wydał w dniu [...] listopada 2009 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż na podstawie art. 15a ust.1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, tusze wieprzowe poddaje się klasyfikacji w każdej rzeźni, w której ubojowi poddaje się tygodniowo średniorocznie więcej niż 200 sztuk świń, o ile wszystkie świnie nie były urodzone i tuczone w danej rzeźni. Organ II instancji podkreślił, iż przedmiotową klasyfikację tusz wieprzowych prowadzi się w celu zapewnienia producentom godziwej zapłaty na podstawie masy i budowy ciała świń, które dostarczyli do rzeźni.
Organ wskazał, iż zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, tusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza się znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej. Stosownie do art. 15a ust. 3 cyt. ustawy, obowiązek ten nie dotyczy jednak:
- 1) tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;
- 2) tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
- a) nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub
- b) wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru wszystkich uzyskanych tusz.
Organ uznał, że kontrolowany podmiot nie był zwolniony od prowadzenia klasyfikacji tusz wieprzowych. Organ odwoławczy wskazał, iż przesłanki zwolnienia producenta z prowadzenia klasyfikacji tusz w systemie mięsności EUROP są wymienione w katalogu zamkniętym w art. 15a ust. 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Organ stwierdził, iż nie można zwolnić przedsiębiorcy z obowiązku klasyfikacji tusz w innych przypadkach niż wymienione w powyższym artykule. Organ stwierdził, iż w 2008 r. w skontrolowanym zakładzie ubito tygodniowo średniorocznie 438 sztuk świń, tym samym ubój w zakładzie przekroczył 200 sztuk zwierząt w tygodniu, co zobowiązywało przedsiębiorcę do prowadzenia w 2009 r. klasyfikacji tusz. Organ podniósł, iż zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy, kto nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł. Oznacza to, zdaniem organu, że jeśli została przeprowadzona kontrola, w trakcie której stwierdzono, że podmiot zobowiązany do prowadzenia klasyfikacji tusz w systemie EUROP, Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych ma obowiązek wymierzyć mu karę pieniężną, która nie może być niższa niż 1000 zł. Tak też uczynił organ I instancji wydając decyzję z dnia [...] września 2009 r. W ocenie organu odwoławczego, wysokość wymierzonej kary pieniężnej stanowi odczuwalną dolegliwość dla strony, pozostając jednocześnie w jej możliwościach finansowych.
W uzasadnieniu Główny Inspektor JHAR-S stwierdził, iż organ administracji I instancji w należyty sposób, zgodnie z art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a., zgromadził materiał dowodowy i wyjaśnił stan faktyczny w niniejszej sprawie. Zdaniem organu odwoławczego strona przekraczając w 2008 r. średniotygodniową liczbę ubitych sztuk trzody chlewnej, określoną w art. 15a ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (200 sztuk), miała obowiązek prowadzenia klasyfikacji tusz. Była przy tym świadoma tego obowiązku. Biorąc pod uwagę stan faktyczny i sytuację strony, organ wymierzył karę pieniężną w najniższej możliwej wysokości. Organ II instancji wskazał, iż w przypadku stwierdzenia nieprowadzenia klasyfikacji tusz, mimo takiego obowiązku wynikającego z przepisów prawa, organy są obowiązane do wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Skarżący wspólnicy, działając za pośrednictwem organu, pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. złożyli skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W uzasadnieniu skarżący stwierdzili, iż nie są w stanie wprowadzić w swoim zakładzie klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP. Ponadto wskazali, iż:
- - zgodnie z zatwierdzonym projektem technologicznym Zakładu krupon zdejmowany jest ze wszystkich tusz wieprzowych;
- - proces skórowania jest zatwierdzony i nadzorowany przez Powiatowego Lekarza Weterynarii;
- - krupony zdejmowane są na linii ubojowej na sucho w momencie przejścia z części brudnej zakładu na czystą, przed otwarciem jamy brzusznej;
- - są związani umową z odbiorcą skór;
- - w Zakładzie ubijają ok. 500 szt. tuczników tygodniowo na zlecenie, które obejmuje także zdejmowanie kruponów;
- - na własne potrzeby ubijają ok. 40 sztuk trzody chlewnej tygodniowo;
- - nie jest im znany żaden producent urządzenia do badania mięsności tusz, który mógłby im zagwarantować wynik badania przeprowadzonego po uprzednim ich oskórowaniu, który byłby w 100 % wiarygodny.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor JHAR-S wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W dniu [...] marca 2010 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo procesowe skarżących, w którym uzupełnili oni argumentację zawartą w skardze. Skarżący stwierdzili, iż organy obu instancji błędnie przyjęły, iż skarżący są zobowiązani do prowadzenia klasyfikacji tusz w systemie EUROP. Zarzucili, że w protokole z kontroli prawidłowości klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP nie ma zapisu "wiem o obowiązku prowadzenia klasyfikacji w systemie EUROP", co skutkuje zdaniem strony błędnym przyjęciem przez organ, iż w działaniu strony występowała wina umyślna.
Skarżący podkreślili ponadto, iż prowadzą działalność w zakresie usług ubojowych. Działalność ich nie wpływa na cenę żywca, czy też cenę sztuki po uboju. W konsekwencji skarżący stwierdzili, iż ewentualnie stosowana klasyfikacja tusz wieprzowych nie spełni celu określonego przez Komisję (WE) w rozporządzeniu nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r., albowiem nie ma żadnego wpływu na zapłatę producentowi trzody chlewnej. Zdaniem skarżących ze względu na fakt, iż tusze wieprzowe są oskórowywane przed wykrwawieniem i wytrzewieniem – nie jest możliwe wprowadzenie klasyfikacji tusz wieprzowych. W tej sytuacji skarżący uznali, że ukaranie ich za nieprowadzenie klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP jest nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2009 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2009 r., nakładającą na skarżących karę pieniężną w wysokości 1000 zł.
Powyższą karę nałożono na skarżących przedsiębiorców, prowadzących Zakład Przetwórstwa Mięsnego G. I. J. I. s.c. za stwierdzony w toku kontroli fakt nieprowadzenia klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP, a więc za naruszenie wymagania określonego w przepisach art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych oraz art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku").
Rozważeniu przez Sąd podlega kwestia, czy na skarżących spoczywał obowiązek prowadzenia klasyfikacji tusz wieprzowych, czy obejmowało ich zwolnienie z tego obowiązku, czy były podstawy do nałożenia kary za niewykonywanie obowiązku, a także czy wysokość kary była zgodna z przepisami prawa.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007 ustanowiona jest wspólnotowa skala klasyfikacji tusz zgodnie z przepisami załącznika V do tegoż rozporządzenia. Załącznik ten, mający zastosowanie m.in. do wieprzowiny w odniesieniu do tusz świń niebędących świniami hodowlanymi, szczegółowo reguluje w pkt B wspólnotową skalę kwalifikacji tusz wieprzowych, opartą na ich mięsności (chude mięso jako % wagi tuszy).
Zasady klasyfikacji tusz precyzuje rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen. Zgodnie z art. 20 ust. 1 powołanego rozporządzenia wspólnotowa skala klasyfikacji tusz wieprzowych, o której mowa w art. 42 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 używana jest we wszystkich rzeźniach do klasyfikacji wszystkich tusz celem zapewnienia producentom godziwej zapłaty na podstawie masy i budowy ciała świń, które dostarczyli do rzeźni.
Zgodnie z art. 20 ust. 2 w/w rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 w drodze odstępstwa państwa członkowskie mogą zdecydować, że stosowanie tej skali nie jest obowiązkowe w przypadku rzeźni:
- a) dla których państwo członkowskie ustala maksymalną liczbę ubojów, która nie może przekraczać 200 świń tygodniowo,
- b) w których dokonuje się tylko uboju świń urodzonych i tuczonych we własnych tuczarniach i które same zajmują się rozbiorem tusz.
Mając na uwadze powyższe upoważnienie, Polska zdecydowała o odstępstwie od obowiązku klasyfikacji tusz wieprzowych. Granice tego odstępstwa sprecyzowane są w przepisie art. 15a ust. 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Zgodnie z art. 15a ust. 3 cyt. ustawy - obowiązku klasyfikacji i oznaczania znakiem klasy jakości handlowej tuszy (określonego w art.15a ust. 1 tej ustawy) nie stosuje się do:
- 1) tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;
- 2) tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
- a) nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub
- b) wyłącznie świnie urodzone i tuczone w tuczarniach tych rzeźni oraz dokonuje się rozbioru wszystkich uzyskanych tusz.
Należy wyraźnie wskazać, iż innych wyjątków od obowiązku klasyfikacji tusz wieprzowych ustawa nie przewiduje i nie może przewidywać wobec kategorycznej treści przepisu art. 20 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008, które określa granice dopuszczalnych odstępstw od ogólnowspólnotowego obowiązku klasyfikacji tusz.
Jak trafnie zauważył organ, kontrolowany podmiot do żadnej z tych grup nie należy, a w szczególności nie mógł być zwolniony od obowiązku prowadzenia klasyfikacji tusz wieprzowych na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy, gdyż skala prowadzonej działalności (średniotygodniowy ubój w ciągu roku) przekroczyła wielkość dopuszczoną w powołanym przepisie ustawy.
Z powyższego wynika, że na skarżących przedsiębiorcach co do zasady, spoczywał obowiązek dokonywania klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP i nie byli oni z tego obowiązku zwolnieni.
Zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, kto nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych lub wołowych, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł.
Kara z art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, za naruszenie obowiązku określonego w art.15a ust. 1 ustawy (tj. obowiązku kwalifikacji i oznaczenia tusz wieprzowych zgodnie z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej), ma charakter administracyjny. Karę tę nakłada organ administracyjny w odrębnym postępowaniu administracyjnym, za naruszenie przewidziane w przepisach administracyjnych.
Co do zasady kara administracyjna jest nakładana niezależnie od winy sprawcy, stopnia przyczynienia się i rozmiarów powstałej szkody. W rozpatrywanym jednakże przypadku przepis art. 40a cyt. ustawy w ust. 5 przewidział, że ustalając wysokość kary, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów. Tak więc w tym przypadku ma miejsce indywidualizacja ustalenia wysokości kary pieniężnej, sięgająca zarówno do przesłanek cywilistycznych (stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, wielkość obrotów) jak i karnych (dotychczasowa działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych).
Nie można jednak wyciągać stąd wniosku, że z przepisu tego wynika uznanie administracyjne co do nałożenia kary. W ustawie przewidziana jest jedynie możliwość miarkowania kary, przy jednoczesnym ustaleniu jej najniższej wysokości.
W rozpatrywanej sprawie fakt nieprowadzenia klasyfikacji tusz jest niesporny. Obowiązek jej prowadzenia wynika z powołanych wyżej przepisów prawa. Nałożenie przez organ kary za nieprowadzenie klasyfikacji tusz jest obowiązkowe. Zatem organ nie mógł odstąpić od nałożenia kary, ani też - wobec ustawowego ustalenia dolnej granicy tej kary - nie mógł nałożyć na stronę kary niższej niż 1000 zł. Za popełnione naruszenie organ, po rozważeniu całokształtu okoliczności, nałożył na skarżących najniższą przewidzianą karę.
W tym stanie rzeczy, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przy nałożeniu na skarżących kary pieniężnej przewidzianej w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Należy podkreślić, że proces technologiczny Zakładu prowadzonego przez skarżących był ustalany i zatwierdzany przed ustanowieniem przepisów nakładających obowiązek prowadzenia klasyfikacji tusz, zatem po wprowadzeniu nowych wymogów prawnych musi zostać zmodyfikowany w taki sposób, aby obowiązek klasyfikacji tusz mógł być wykonywany.
Podobnie, bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji pozostają - zdaniem Sądu - argumenty strony skarżącej związane z charakterem umów handlowych zawartych z kontrahentami (odbiorcami skór), albowiem w świetle zarówno przepisów wspólnotowych, jak i krajowych okoliczność ta nie może mieć wpływu na zakres zastosowania norm dotyczących obowiązku klasyfikacji tusz wieprzowych w systemie EUROP.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji wyroku.