Uzasadnienie
Dnia 13 lutego 2007 r. strona skarżąca – "P." sp. z o.o. z siedzibą w C., reprezentowana przez pracownika, W. N., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2007 r., pismem z dnia 12 kwietnia 2007 r., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 19 kwietnia 2007 r., zatem termin do uzupełnienia braków upłynął dnia 26 kwietnia 2007 r.
Pismem z dnia 24 kwietnia 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego z rejestru przedsiębiorców oraz upoważnienie udzielone przez prezesa zarządu M. Z. "do reprezentowania Spółki przed Organami Władzy Państwowej". Z odpisu z KRS wynikało umocowanie ww. prezesa zarządu spółki do udzielenia takowego upoważnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W wyznaczonym terminie pełnomocnik strony, W. N. przedstawił jedynie upoważnienie "do reprezentowania Spółki przed Organami Władzy Państwowej". Pełnomocnictwo to, z uwagi na zakres umocowania, należy ocenić z uwzględnieniem treści art. 40 p.p.s.a., to jest według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 98 kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu, zaś do czynności ten zakres przekraczających potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj. Analiza treści złożonego upoważnienia prowadzi do wniosku, że W. N. został umocowany do reprezentowania spółki przed organami władzy, zatem także przed organami władzy sądowniczej.
Należy w tym miejscu podkreślić, że ww. upoważnienie nie jest pełnomocnictwem procesowym w rozumieniu art. 36 p.p.s.a., stanowiącego o tym, że pełnomocnictwo może być ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, albo do prowadzenia poszczególnych spraw, albo do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Wskazane wyżej upoważnienie w swej treści nie uprawnia do podejmowania w imieniu spółki czynności procesowych, które przekraczają zakres zwykłego zarządu. Pojęcie zwykłego zarządu odnosi się przy tym do czynności polegających na zwykłej, codziennej eksploatacji rzeczy (przedsiębiorstwa), na dokonywaniu czynności niezbędnych do utrzymania działalności w określonej sferze stosunków prawnych, na zaciąganiu zobowiązań w związku z tą działalnością, zawieraniu umów (tak: K. Piasecki, Komentarz do art. 98 kodeksu cywilnego, Zakamycze 2003). Wynika z tego, że w pojęciu czynności zwykłego zarządu nie mieści się wniesienie skargi na orzeczenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Wniosek taki płynie także z analizy treści art. 36 i art. 39 p.p.s.a., jak również ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym zapis na sąd polubowny jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd (por. postanowienia SN z dnia 25 sierpnia 2004 r., IV CK 144/04, LEX nr 188486; z dnia 13 lutego 2004 r., II CK 451/02, Prawo Bankowe 2005/2/18). Jeżeli zatem czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu jest zapis na sąd polubowny, to tym bardziej jest nią wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wobec powyższego należy uznać, że upoważnienie, którym legitymuje się pełnomocnik strony skarżącej nie jest wystarczające do wniesienia skargi. W zakreślonym terminie pełnomocnik nie przedstawił innego pełnomocnictwa (procesowego), co prowadzi to do uznania, że nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Postępowanie przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji orzeczenia.