Uzasadnienie
W. P. (dalej "Skarżąca"), pismem z 30 października 2023 r. (data nadania w UP Nysa 3) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji.
Pismem z 19 lutego 2024 r. (k.
11) dotyczącym wykonania zarządzenia z 12 lutego 2024 r., wezwano stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącej. Na wykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi wyznaczono stronie termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia braku formalnego skargi została doręczona skarżącej w dniu 27 lutego 2024 r. (vide dokument z.p.o. k. 13 akt sądowych).
Do dnia wydania orzeczenia brak formalny skargi w postaci wskazania numeru PESEL strony skarżącej nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL, doręczono skarżącej w dniu 27 lutego 2024 r. Zważywszy powyższe, ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi był 5 marca 2024 r., czego skarżąca nie uczyniła. Nieuzupełnienie przez skarżącą w terminie braku formalnego skargi obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Jedynie na marginesie Sąd zauważa, iż skarga została wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia, co stanowi samoistną przesłankę do odrzucenia skargi (vide art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jednakże mając na uwadze zawarte w skardze oświadczenia o zaawansowanym wieku skarżącej, mogącym utrudniać zapoznanie się z zaskarżoną decyzją z uwagi na jej nietypowy dla postępowania administracyjnego sposób ogłoszenia, interpretując je zgodnie z konstytucyjnym prawem do sądu, Sąd gotów był uznać taką formę oświadczenia za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który mógłby zostać rozpoznany przez Sąd po skutecznym wniesieniu skargi przez stronę, a więc po uzupełnieniu w terminie braków formalnych skargi, czego jednak skarżąca nie uczyniła.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.