Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nakładającą na A. K. (skarżącego w niniejszej sprawie), karę pieniężna za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, nadesłanego przez organ przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2016 r., powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 11 stycznia 2016 r. Skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i trybie zaskarżenia ww. decyzji.
Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 11 lutego 2015 r. (nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej listem poleconym nr [...] (k. 8 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona skarżącemu w dniu 11 stycznia 2016 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, skarżący powinien wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 10 lutego 2016 r. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 11 lutego 2016 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano przedmiotową skargę, a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.